บทที่ 569 ฆ่าจนกว่าจะยอมแพ้
“ฉิว”
“ฉิว”
ภายใต้ค่ำคืนมืดมิด เฉินเฟิงออกแรงด้วยมือทั้งสองข้าง โยนเชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงทั้งสองคนขึ้นไปบนอากาศ ทั้งสองมองหน้ากันราวกับนั่งอยู่ในเครื่องบิน พุ่งตรงไปบนท้องฟ้า สูงกว่าด้านบนสุดของชิงช้าสวรรค์ด้วยซ้ำ ทำให้หลินหวั่นชีวที่นั่งอยู่บนสุดของชิงช้าสวรรค์ยังมองเห็น
“อะ…เกิดอะไรขึ้น?”
ภาพที่ปรากฏให้เห็นกะทันหันนี้ ทำให้หลินหวั่นชีวอึ้งไปทันที
“ตักๆตักๆตัก…”
สิ่งที่ตอบหลินหวั่นชีวคือเสียงปืนที่อึกทึก
ภายใต้การจ้องมองของซงเสี้ยจื้อจิ่ว ยอดฝีมือขวัญนินจาทั้งหกกลุ่มนินจาทั้งเก้าคน เฉินเฟิงเล็งปืน พร้อมเหนี่ยวไกทันที กระสุนคำรามออกมา ยิงขึ้นไปบนท้องฟ้า ยิงถูกเชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงที่ตกลงมาเพราะแรงโน้มถ่วง
ภายใต้ค่ำคืนมืดมิด ร่างของทั้งสองถูกยิงจนเกือบเป็นเหมือนตะแกรง เลือดผสมกับชิ้นเนื้อทะลักหล่นตกลงมา เหมือนดั่งฝนเลือด
“เอ่อ…”
เห็นภาพนี้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นยอดฝีมือขวัญนินจาทั้งหกกลุ่มหรือนินจาทั้งเก้าคน แม้กระทั่งซงเสี้ยจื้อจิ่ว ต่างก็ตกใจจนแทบลืมหายใจ ใบหน้าซีดเซียวเหล่านั้นล้วนแทนที่ไปด้วยความตื่นตระหนก
หวาดกลัวหรือ?
ใช่
ต้องรู้ว่า เมื่อกี้พวกเขากำลังพูดคุยกัน เชื่อมั่นว่าเฉินเฟิงถูกเชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงฆ่าตายแล้ว เพียงพริบตา เฉินเฟิงหิ้วสองคนนั้นออกมา แล้วก็ยิงร่างของทั้งสองคนนั้นกลายเป็นตะแกรงต่อหน้าทุกคน
ทั้งหมดนี้ ส
