เชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงยังไม่ได้ลงมือ ถึงแม้พวกเขาจะหวาดกลัว แต่ก็ยังเชื่อมั่นว่าทั้งสองคนจะสามารถฆ่าเฉินเฟิง ต่างก็รอคอยให้ทั้งสองคนลงมือ
สุดท้าย เชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงต่างก็ตายอยู่ในมือเฉินเฟิงแล้ว และเมื่อกี้เฉินเฟิง ก็โยนร่างของทั้งสองคนไปบนอากาศต่อหน้าทุกคน ยิงร่างของทั้งสองคนจนกลายเป็นตะแกรง
ทั้งหมดนี้ เป็นการทำลายความหวังของทุกคนอย่างสิ้นเชิง ทำให้พวกเขาต่างก็หมดหวัง
ประสบการณ์ที่เต็มไปด้วยความหวังจนถึงหมดหวัง ทำให้พวกเขาหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความหวาดกลัวแบบนั้นบาดลึกเข้าไปถึงวิญญาณ จึงทำให้หลังจากที่ได้ยินประโยคนั้นของเฉินเฟิง พวกเขาต่างก็เลือกที่จะคุกเข่ายอมแพ้พร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
เห็นภาพนี้แล้ว เฉินเฟิงค่อยแอบโล่งอก
ถึงแม้คนพวกนี้จะไม่สามารถที่จะทำอันตรายเขาได้อีก แต่เขาก็ไม่สามารถฆ่าคนทั้งหมดได้ในเวลาเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ หากเขายังจะฆ่าทุกคนด้วยวิธีเลือดเย็น อาจจะเป็นการบีบบังคับให้มีคนเลือกที่จะยอมตายไปด้วยกัน ลงมือยิงหลินหวั่นชีว
เพื่อหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรม เขายิงร่างของเชียนเย่จี๋เจิ้งกับจายเถิงเหย่สุงจนกลายเป็นตะแกรงต่อหน้าทุกคน เพื่อสยบทุกคน แล้วตนก็สามารถช่วยเหลือหลินหวั่นชีวออกมาได้อย่างปลอดภัย
และในตอนนี้ สิ่งที่พวกคนซงเสี้ยจื้อจิ่วเลือก แสดงให้เห็นว่าแผนการของเฉินเฟิงนั้นถูกต้อง
“เป็นพี่เฉินเฟิง”
ภายในห้องที่นั่งบนชั
