ี๋เจิ้งคือเสียงปืนที่ดังสนั่นจนแสบหู
เฉินเฟิงอาศัยจังหวะที่เชียนเย่จี๋เจิ้งพลาด ถือโอกาสเหนี่ยวไกอีกครั้ง ลูกกระสุนปืนยิงกระหน่ำใส่เชียนเย่จี๋เจิ้งอีกครั้ง
หลังจากนั้น
เหมือนกับสองครั้งก่อนหน้านี้ เชียนเย่จี๋เจิ้งอาศัยความรู้สึกเมื่อพบกับความอันตรายกับความน่ากลัว เคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็ว ทำการหลบหลีกเป็นอันดับแรก ทำให้กระสุนทั้งหมดพบกับความว่างเปล่า
ข่า
ในขณะนี้ MP5A1ปืนยิงเร็วในมือของเฉินเฟิงดังขึ้นอย่างว่างเปล่า
“ไม่มีกระสุนแล้วล่ะสิ? ไปตายเสียเถอะ”
เชียนเย่จี๋เจิ้งได้ยินเสียง ก็หัวเราะเยาะ เข้ามาโจมตีฆ่าเฉินเฟิงอีกครั้ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหยอกเย้า
เพราะ สำหรับเขาแล้ว เฉินเฟิงที่ไม่มีปืน ก็ไม่สามารถที่จะสร้างความอันตรายอะไรให้กับเขาได้อีกแล้ว เหมือนกับปลาที่อยู่บนเขียง เขาจะทำอะไรยังไงก็ได้
ฝุบ
สีหน้าเฉินเฟิงเปลี่ยนไป เคลื่อนไหวตัวหลบถอยอีกครั้ง
เห็นภาพนี้แล้ว ความหยอกเย้าในดวงตาของเชียนเย่จี๋เจิ้งยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ส่วนเฉินเฟิงอาศัยจังหวะที่หลบถอย เขย่าข้อมือเล็กน้อยอย่างเบาๆ ปืนพกหนึ่งกระบอกตกอยู่ในมือซ้ายของเขา แต่ถูกฝ่ามือของเขาปิดบังไว้ ไม่ได้เชียนเย่จี๋เจิ้งมองเห็น
“ควรจบได้แล้ว”
ทันใดนั้น เชียนเย่จี๋เจิ้งอาศัยความรวดเร็วที่ได้เปรียบ ทำให้ระยะห่างระหว่างเฉินเฟิงใกล้เข้ามาสิบเมตร ทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เหมือนดาบที่ไม่มีใครเทียบได้ออกมาจากฝัก เฉียบคม ไม่อาจต
