้านทานได้
ฝุบ
เฉินเฟิงเคลื่อนไหวถอยหลังไปอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างให้ความร่วมมือ เผยอาการ หวาดกลัว
“ตาย”
ทันใดนั้น เชียนเย่จี๋เจิ้งตะโกนขึ้น ดาบในมือฟาดฟันเฉินเฟิงอย่างรุนแรง
กระบี่จุนเหอ
กระบี่แห่งแรกของเป่ยเฉิน เพลงดาบโบราณของหลิวฉีหมิง ก็เป็นเพลงดาบที่เชียนเย่จี๋เจิ้งชำนาญที่สุด
ตอนนี้ เจตนาฆ่าของเชียนเย่จี๋เจิ้งถึงขีดสูงสุด ท่าทีเหมือนดั่งรุ้ง ทั้งตัวเปรียบเหมือนดาบที่ไม่มีใครเทียบได้ออกมาจากฝัก ดาบคนรวมเป็นหนึ่ง เหมือนจะต้องฆ่าเฉินเฟิงให้ได้
“ปังๆปังๆปัง…”
ทันใดนั้น ดาบของเชียนเย่จี๋เจิ้งยังไม่ทันได้ฟันเฉินเฟิง เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ในจังหวะที่อันตราย ในขณะที่เคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็วที่สุด เฉินเฟิงพลิกข้อมือ พร้อมเหนี่ยวไกปืนอย่างรวดเร็ว กระสุนปืนหกนัดถูกยิงออกไป พุ่งตรงไปยังเชียนเย่จี๋เจิ้งที่กำลังเข้ามาโจมตี
อืม?
ดวงตาเชียนเย่จี๋เจิ้งหดลงทันที เขารีบถอย เบ่งกำลังภายในปกคลุมไปทั่วร่าง แล้วหันข้างปล่อยออกไป
ถึงแม้เชียนเย่จี๋เจิ้งจะไหวตัวได้อย่างรวดเร็วที่สุดแล้ว แต่เพราะอยู่ใกล้กันมา เขาจึงถูกยิงไปสองนัด กระสุนสองนัดยิงถูกหัวไหล่หนึ่งนัก กับหัวใจของเขาหนึ่งนัด
แต่ว่า ในขณะที่กระสุนปืนยิงใส่เขา เขาได้ใช้กำลังภายในควบคุมปกป้องหัวใจไว้ ในขณะเดียวกัน กล้ามเนื้อตรงหน้าอกก็แน่นหนา
“พัฟ…”
เลือดกระเด็นไหลออกมาจากทรวงอกของเชียนเย่จี๋เจิ้ง แต่เขาอาศัยกำ