ดดันและหวาดกลัวอย่างมาก
เพราะว่า ทุกคนต่างก็รู้ดี ว่าคนในกลุ่มแปดนั้นตายหมดแล้ว เหมือนกับกลุ่มที่เก้า ที่ถูกเฉินเฟิงสังหารจนหมด!
“ทุก……ทุกคนจงฟัง ไม่ต้องไปปะทะกับเขา ให้ทุกคนยึดตามแผนเดิมให้ไปรวมตัวกันที่ชิงช้าสวรรค์!” พอเกิดความเงียบขรึมชั่วขณะหนึ่ง เชียนเย่จี๋เจิ้งก็ตะโกนรับสั่งออกมาอีกครั้ง
น้ำเสียงของเขานั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
เขาเคยไปค้นหาข้อมูลของเฉินเฟิงมา และรู้ว่าเขาแข็งแกร่งมาก แต่ว่าสิ่งที่เฉินเฟิงได้ทำลงไปตอนนี้นั้นก็เกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้
——ตอนนี้ทุกอย่างเป็นเหมือนกับ—-การสังเวยชีวิต!
“ท่านเชียนเย่ ท่านไม่จำเป็นต้องกลัว และไม่ต้องตื่นตระหนก”
หลังจากที่เชียนเย่จี๋เจิ้งได้ออกคำสั่งนั้น จายเถิงเหย่สุงก็ดูออกว่าเชียนเย่จี๋เจิ้งทั้งกลัวและโมโห จึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างและเยือกเย็น” เพียงแค่เสียนินจาโง่ๆไปเท่านั้น ไม่ต้องกังวล ยังไงวันนี้มันต้องตายที่นี่”
“——”
เชียนเย่จี๋เจิ้งอ้าปากค้าง และไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
นินจาที่ตายเมื่อครู่ล้วนเป็นนินจา ถึงจายเถิงเหย่สุงไม่สนใจ แต่เขาจะไม่สนใจไม่ได้
ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ถ้าหากว่านินจาตายเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าสุดท้ายจะฆ่าเฉินเฟิงได้หรือไม่นั้น กลับไปเขาก็ไม่มีหน้าจะไปรายงานกับตระกูลซงเต่าได้เลย
และสิ่งที่เชียนเย่จี๋เจิ้งไม่รู้ก็คือ พ่อของซงเต่าเหย่สุงนั้นตายด้วยน้ำมือของเฉินเฟิงเมื่อชั่วโมงหนึ่งก่อนหน้านี้
“ท่านจายเถิง แม้ว่าพวกท
