ง เขาก็ยังเชื่อว่าประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่บริสุทธิ์ และไม่มีทางเชื่อเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้อย่างแน่นอน!
“มัน……มันจะเป็นไปได้ยังไง? หรือว่าเป็นเพราะพวกนั้นยืนซื่อบื้อเลยโดนลอบทำร้ายกันแน่?” ไม่ว่าจะเป็นจวั่นฉีโย่เอ้อ หรือเชียนเย่จี๋เจิ้งต่างก็ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาอุตส่าห์ให้นักฆ่าทั้งสี่คนแยกกันเพื่อที่จะได้มองเห็นได้ง่าย และก็ยังแบ่งนินจาออกเป็นข้างหน้าสองคนกับข้างหลังสองคนอีก แต่กลับถูกเฉินเฟิงง้างแค่ปืนสี่อันก็สามารถจัดการได้แล้ว เหตุการณ์ทั้งหมดนี้มันเกิดความคาดหมายของพวกเขาจริงๆ
“เขาปลอมเสียงเป็นคนของเรา เพื่อให้ทุกคนสนใจ หลังจากนั้นก็ใช้โอกาสนี้จัดการกับสี่คนนั้น และในระหว่างนั้นก็ใช้เวลาจัดการประมาณหนึ่งวินาที”
เชียนเย่จี๋เจิ้งพูดขึ้น เพื่ออธิบายให้จายเถิงเหย่สุงเข้าใจ และก็เหมือนยังสงสัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อยู่
“แม่ง มันเป็นเซียนปืนหรือไงกัน?”
แล้วเสียงก็ดังขึ้นในหูฟังเป็นคำตอบให้เชียนเย่จี๋เจิ้ง เพราะจายเถิงเหย่สุงทนไม่ไหวจึงด่าว่าเขาอย่างหนัก
สำหรับคนที่เป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้อย่างเขานั้น ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าการที่จะยิงปืนออกไปพร้อมกันสองด้าน และยิงถึงสี่คนนั้นมันยากขนาดไหน เขาเองก็รู้ดี
แต่ว่า……..
“ป้างป้างป้างป้างป้าง………”
และเสียงที่ตอบจายเถิงเหย่สุงนั้นกลับกลายเป็นเสียงปืนที่ดังต่อกันห้านัด และก็ดังออกมาจากหูฟังสนั่นหวั่นไหวอย่างมาก
“มันเกิดอะไรขึ
