บทที่ 559 สวนสนุก
เฉินเฟิงไม่ได้พูดอะไร
อย่างรวดเร็ว เขาลากซงเต่าโสงเหย่ไปที่ห้องน้ำ แล้วยัดหัวของซงเต่าโสงเหย่ลงไปในชักโครก จากนั้นก็กดน้ำ
พรวด！
เสียงน้ำในชักโครกดังขึ้น หน้าของซงเต่าโสงเหย่จมอยู่ในน้ำ ไม่สามารถหายใจได้ แรงดูดที่รุนแรงทำให้หน้าของเขาบิดเบี้ยว เขารู้สึกเจ็บมาก ตัวของเขาพยายามขัดขืน แต่หัวของเขาไม่สามารถเงยขึ้นมาได้
หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที หลังจากผ่านไปหกสิบวินาที เฉินเฟิงจึงลากหัวของซงเต่าโสงเหย่ออกมา
ซงเต่าโสงเหย่อ้าปากขึ้น หายใจถี่ สุดท้ายเขากลับหายใจได้เพียงแค่สองเฮือก ก็ถูกเฉินเฟิงกดลงไปในชักโครกอีกครั้ง
ครั้งนี้ เฉินเฟิงลดเวลาลง เหลือเพียงแค่ห้าสิบวินาที
หลังจากห้าสิบวินาทีผ่านไป เฉินเฟิงทำเหมือนเดิม ดึงตัวซงเต่าโสงเหย่ขึ้นมาให้เขาหายใจสามเฮือก
“ปล่อยฉัน！”
ซงเต่าโสงเหย่สูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วร้องตะโกน
“เมื่อไหร่ที่แกฟังในสิ่งที่ฉันพูดเข้าใจ ฉันก็จะปล่อยแกตอนนั้น！”
เฉินเฟิงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วกระชากหัวของซงเต่าโสงเหย่เข้าไปในชักโครกอีกครั้ง
“อื้อ……อื้อ……ฉัน…..ฉันพูด ฉันพูด！”
ครั้งที่หก หน้าของซงเต่าโสงเหย่ม่วงไปหมด เขารีบสูดลมหายใจ มองไปที่เฉินเฟิงด้วยสีหน้าอ้อนวอน กลัวว่าเฉินเฟิงจะยัดเขาเข้าไปในชักโครกอีก
เขากลัวแล้ว
กลัวแล้วจริงๆ！
ตอนที่เขาถูกยัดเข้าไปในชักโครก ไม่เพียงแต่หายใจไม่ออก อีกทั้งตอนที่ชักโครกสูบน้ำลงไป แรงดูดที่น่ากลัวนั้นแทบจะส
