บทที่ 85 ยึดร่าง
นครหวั่งสื่อเทวรูปเทพเจ้าสูงตระหง่าน หาใช่เพียงของตกแต่งงดงามเท่านั้น
เทวรูปนี้คือรากฐานแห่งการตั้งสำนักถิงโยว ถูกก่อสร้าง ณ ศูนย์กลางแห่งแดนลับ สอดคล้องกับเส้นชีพจรปฐพีแห่งเขาหัวกะโหลก กล่าวได้ว่านี่คือศิลาฤกษ์ของแดนลับอสูรวิญญาณ
เทวรูปเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่เมื่อครั้งบรรพชนถิงโยวยังดำรงชีพ ใช้ผู้บำเพ็ญเพียรเป็นแรงงาน ใช้ปุถุชนเป็นวัตถุดิบ จนกระทั่งผ่านไปสามร้อยปีแห่งการปกครองของบรรพชนถิงโยว ครั้นอายุขัยสิ้นสุดจึงเพิ่งก่อสร้างแล้วเสร็จ ภายในสถิตด้วยความอัศจรรย์นานัปการ อีกทั้งยังเกี่ยวเนื่องกับไพ่ตายหนึ่งใบของสำนักถิงโยว ซึ่งมิอาจนำออกมาใช้เว้นเสียแต่วิกฤติยามสิ้นหนทาง
ทว่าขณะนี้ ทุกสิ่งพลันแปรผัน
เพียงเห็นลวี่หยางนั่งขัดสมาธิอยู่เหนือกระหม่อมเทวรูป หาได้ลงมือกระทำสิ่งใด แต่เพียงชั่วพริบตาก็พลิกผันฮวงจุ้ย แทนที่เทวรูป กลายเป็นศูนย์กลางฟ้าดินของแดนลับนี้!
ทว่านั่นหาใช่การกระทำโดยเจตนา หากแต่เป็นผลลัพธ์อันเกิดจากความแตกต่างแห่งฐานะโดยธรรมชาติ
ดุจเดียวกับปุถุชนทั้งหลายที่มักเพ่งมองเพียงยอดเขาอันดับหนึ่งของใต้หล้า หากกลับไม่รู้จักยอดเขาอันดับสองฉันใด ฟ้าดินก็มักเพ่งความสนใจไปยังผู้มีฐานะสูงส่งกว่าฉันนั้น
“ข้าได้รับเชิญมาแล้ว…ท่านผู้อาวุโสอยู่หนใด?”
ถ้อยคำของลวี่หยางยังไม่ทันจบ สิ่งที่ผงาดขึ้นเบื้องหลังกลับคือร่างจอมปราชญ์อันยิ่งใหญ่ตระการ ลุกตระหง่านขึ้นจากพื้นปฐพี ขยั
