ราไม่สามารถรับรองได้ว่า ระหว่างที่ไปช่วยจะไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น……”
“ผมเข้าใจ” เฉินเฟิงถอนหายใจยาว สำหรับเขา วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการเอาจี๋เต้าเจินเจี่ยไปแลกกับหลินหวั่นชีว
แต่การทำแบบนี้สิ่งที่ต้องแลกเท่ากับปล่อยให้ประเทศญี่ปุ่นได้จี๋เต้าเจินเจี่ยฉบับสมบูรณ์ อีกไม่กี่ปีให้หลัง พวกเขาก็จะมีมหาปรมาจารย์แห่งบูโดเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน
“ทุกคนมีความคิดยังไง?”
ฉู่ยี่เฟยมองดูผู้รับผิดชอบของสามตระกูลที่เหลือ เพราะถึงอย่างไรจี๋เต้าเจินเจี่ยก็เป็นสมบัติร่วมกันของทั้งสี่ตระกูลใหญ่ เขาไม่สามารถตัดสินใจด้วยตนเอง
“ผมเห็นด้วยที่จะเอาจี๋เต้าเจินเจี่ยแลกกับตัวคุณหลิน” เพิ่งสิ้นเสียงฉู่ยี่เฟย ตัวแทนของตระกูลวังก็พูดขึ้น
“ผมก็เห็นด้วย”
ตามด้วยผู้รับผิดชอบของตระกูลฉิน
“ผมเองก็เห็นด้วย” ส้งลี่เฉิงยกมือขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแห้งๆ
ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เห็นได้ เพราะคิดว่าหลินชิงตี้ต้องตายแล้วแน่ๆ แต่ตอนนี้ สือโพ่จุนกลับบอกว่า หลินชิงตี้ต้องยังมีชีวิตอยู่แน่นอน
ถ้าหลินชิงตี้ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาไม่เอาจี๋เต้าเจินเจี่ยแลกกับชีวิตของหลินหวั่นชีว วันข้างหน้าหลังจากหลินชิงตี้กลับมา พวกเขาคงซวยแน่
“ในเมื่อทุกคนเห็นด้วย ผมก็จะเอาจี๋เต้าเจินเจี่ยไปแลกกับคุณหลิน” ฉู่ยี่เฟยพูด
“ไม่มีปัญหา”
“ขอบคุณทุกคน นี่คือบุญคุณที่ผมติดค้างทุกคน” เฉินเฟิงพูดเสียงเคร่งขรึม สาเหตุที่ทั้งสี่ตระกูลใหญ่ตกลงเอาจี๋เต้าเจินเจี่ยออกมา ไม่
