ืบทอดของตระกูลเฉิน ไม่รู้ว่าเฉินเจิ้นหนานคิดอะไรอยู่
“พี่ใหญ่เหลือเวลาอีกครึ่งเดือนถึงจะออกมาจากลาศีล ไม่อย่างนั้น พวกเราทำก่อนที่พี่ใหญ่จะออกมาจากลาศีล…….”
เวลานี้ หญิงสาววัยกลางคนแต่งตัวหรูพูดเสนอแนะ ถึงแม้เธอยังพูดไม่จบ แต่ทุกคนต่างเข้าใจ ความหมายในสิ่งที่เธอพูด
ฆ่าเฉินเฟิงทิ้ง ก่อนที่เฉินเจิ้นหนานจะออกมาจากลาศีล!
จัดการเรื่องนี้ให้สิ้นซาก!
ถึงเวลานั้น ต่อให้เฉินเจิ้นหนานจะไม่พอใจแค่ไหน ก็ไม่สามารถหาเรื่องพวกเขา เพื่อคนตายได้
“ไม่ได้” เฉินโป๋ยุงส่ายหน้า
“อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่ไอ้ลูกนอกสมรสบรรลุระดับหั้วจิ้งชั้นต้น พวกเราไม่สามารถฆ่ามันได้”
“ต่อให้พวกเราสามารถฆ่ามันได้จริง……” พูดถึงตรงนี้ เฉินโป๋ยุงก็หยุดชะงัก:“พวกนายคิดจริงๆหรอว่า หลังจากที่พวกเราฆ่ามันแล้ว พี่ใหญ่จะไม่ฆ่าพวกเรา?”
มองดูแววตาหยั่งลึกของเฉินโป๋ยุง ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหนาวสั่นขึ้นมา
ใช่ เฉินเจิ้นหนาน จะไม่ฆ่าพวกเขาจริงๆหรอ?
พวกเขากับเฉินเจิ้นหนาน ถึงแม้จากชื่อและนามสกุลแล้วจะเป็นพี่น้องกัน แต่ในความเป็นจริง พวกเขาไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือด ถ้าจะบอกว่าเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ก็คือพวกเขามีพ่อคนเดียวกัน
แต่ในตระกูลใหญ่ การที่มีพ่อคนเดียวกันแต่ต่างแม่นั้น ในทางกลับกันเวลาลงมือทำร้ายจะยิ่งเหี้ยมโหด
“พี่รอง มีความเป็นไปได้นี้หรือไม่ ไอ้ลูกนอกสมรสก็เป็นปลาที่พี่ใหญ่เอามาตก…….” เฉินเจี้ยนหยุ่งกลืนน้ำลายแล้วเอ่ยถาม
ตกปลาที่เ