ครั้งหนึ่ง เขาก็ไม่ได้คาดหวังในตัวเฉินเฟิง ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาและหูฉี่ซิงจะเดาว่าเฉินเฟิงคงไม่ธรรมดา ทว่าเมื่อคืนเฉินเฟิงได้รับบาดเจ็บจะไม่ธรรมดายังไงก็ไม่น่ารอด
ตอนนี้สิ่งที่เขาคาดหวังก็คือหลังจากเฉินเฟิงขึ้นเวทีไปแล้วอย่าแพ้ในสภาพอเนจอนาถเกินไปก็พอ อย่างน้อยก็ไว้หน้าสมาคมการค้าจงไห่บ้าง
“ศิษย์พี่จางพูดแบบนี้ก็ไม่ถูก อะไรคือหากเกินความสามารถของมนุษย์แล้ว ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา? ศิษย์น้องเฉินความสามารถเก่งกาจมาก ถ้าเกิดเขาขึ้นเวทีแล้วโลกเกิดระเบิดขึ้นมา ทำให้ฝ่ายตรงข้ามพ่ายแพ้ไปล่ะจะทำยังไง?”
ขณะนั้นเองหูฉี่ซิงก็เอ่ยคำพูดแปลกประหลาด คนมีความรู้ใครก็ฟังออกว่าคำพูดนี้กำลังเยาะเย้ยเฉินเฟิงอยู่
เฉินเฟิงยกยิ้มจางๆไม่ได้ใส่ใจคำพูดของหูฉี่ซิง
ขณะนั้นเองฉู่ยี่เฟยก็เดินเข้ามา
“เสี่ยวเฟิง เมื่อครู่ฉันส่งคนไปสืบมา เมื่อวานยาที่เยาวชนชุดดำคนนั้นกินตอนลงสนามมีชื่อว่ายาอินหยาง ยาอินหยางเป็นยาเฉพาะที่สำนักอินหยางของประเทศญี่ปุ่นทำขึ้นมาเพื่อปลุกพลังภายในของจอมยุทธ์ เมื่อจอมยุทธ์กินมันลงไปจะทำให้ความสามารถแข็งแกร่งขึ้นสองถึงสามเท่าในระยะเวลาอันสั้นซึ่งจะทำให้ความสามารถเกินมาตรฐานของลำดับขั้น” ฉู่ยี่เฟยมีสีหน้าดุดัน เขาก็เพิ่งได้ทราบถึงสรรพคุณของยาอินหยาง
หลังจากทราบถึงสรรพคุณของยาอินหยางเขาก็รีบมาที่นี่ทันทีเพื่อบอกข้อมูลนี้แก่เฉินเฟิง
“สองถึงสามเท่าหรือ?!”
จางเทียนเซออดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮื
