ิงหัวเราะ
“เป็นห่วงมันทำไม?มันไม่เชื่อที่ผมพูด ตายก็สมควรแล้ว!”
“จะเกินไปแล้วนะ! ทำไมคุณถึง……” ฉู่ชีงฉือโกรธมาก ถึงยังไงทุกคนก็เป็นทีมเดียวกันทว่าหูฉี่ซิงกลับพูดว่าเฉินเฟิงสมควรตาย
“เอาล่ะ พอได้แล้ว เรื่องนี้ผมผิดเอง ผมไม่ควรทะเล่อทะล่าออกไป” ขณะนั้นเองเฉินเฟิงก็เอ่ยตัดบทฉู่ชีงฉือเสียงเรียบ หูฉี่ซิงไม่ชอบเขาอยากหาเรื่องเขา เขามองออกตั้งแต่แรกแล้ว
ทว่าเขาขี้เกียจถือสาคนอย่างหูฉี่ซิง
“ศิษย์น้องเฉิน คนที่ลอบฆ่าคุณ จับตัวได้หมดแล้วใช่ไหม?” ขณะนั้นเองคนที่เงียบมาตลอดอย่างจางเทียนเซอก็เอ่ยปากขึ้น สีหน้าของเขาดูซีดเซียว ตั้งแต่เจ็บหนักจากจายเถิงจวั่นจู้หลายวันมานี้สภาพของเขาก็ยังไม่เหมือนเดิม
“จับได้หมดแล้ว”
“ใครส่งพวกมันมา?”
“ไม่รู้ครับ ยังไม่ทันได้ถามก็ตายไปซะก่อน”
“พวกมันล้วนเป็นจอมยุทธ์หรือ?” จางเทียนเซอเอ่ยถาม สามารถทำให้เฉินเฟิงอยู่ในสภาพอนาถขนาดนี้ได้คงไม่มีทางเป็นคนธรรมดา
“เป็นจอมยุทธ์ครับ”
“จอมยุทธ์ในขั้นไหน ทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยส่งพวกมันมาใช่ไหม?” จางเทียนเซอถามอย่างละเอียด
“คงจะอยู่ในขั้นหมิงจิ้งชั้นกลาง ส่วนที่ว่าใช่ทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยส่งมาหรือไม่ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” เฉินเฟิงมองหน้าจางเทียนเซอพลางเอ่ยตอบอย่างเรียบง่าย ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพูดความจริงได้ ใครจะไปรู้ว่าในนี้จะมีสายของทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยหรือเปล่า
“หมิงจิ้งชั้นกลางหรือ? แค่หมิงจิ้งชั้น
