้แต่เดิมยังดูเกียจคร้านอยู่บ้าง แต่พอเห็นอวี้ซู่เจินก็ชะงักงันทันใด “ท่านพ่อ ถึงข้าจะไม่ใส่ใจนัก แต่หากเป็นหญิงก็คงจะ…”
“เจ้าหนอเจ้า บอกเจ้าแล้วมิใช่หรือให้ใช้ความเพียร หากเจ้าฝึกสำเร็จมหาวิชาเทพที่บิดาสอน เจ้าจะไม่แลเห็นสิ่งเร้นลับบนร่างสตรีผู้นี้ดอกหรือ?” จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ามองบุตรีอย่างจนใจ แล้วพลันหมุนเวียนจิตเทวะ ถ่ายทอดเรื่องราวต้นปลายเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของนางโดยตรง
ต่อจากนั้น เขาจึงหันกลับมามองลวี่หยางอีกครั้ง
“นี่คือบุตรีของข้า เฉินซูเชี่ยน นางบำเพ็ญเคล็ดวิชานิพพานหงสาหกวิถีส่วนเจ้าบำเพ็ญคัมภีร์เก้าแปรมังกรทั้งสองนับเป็นคู่มรรคผลที่สวรรค์สร้าง”
“เมื่อทั้งสองร่วมบำเพ็ญ หกเก้าประสานเป็นหนึ่ง ผลลัพธ์ย่อมเทียบเท่าการครอบครองของวิเศษขั้นวางรากฐานชิ้นหนึ่ง!”
ลวี่หยางได้ฟังยังมิได้ตอบในทันที หากแต่จมดิ่งสู่ความครุ่นคิด
ว่ากันตามตรง เงื่อนไขที่จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ายื่นให้นั้นนับว่าน่าล่อตาล่อใจอย่างยิ่ง มองเผินๆ หากตอบตกลงก็ย่อมถือเป็นวาสนาอันใหญ่หลวง
ทว่าที่นี่คือนิกายศักดิ์สิทธิ์
วาสนาแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ ไหนเลยจะไร้พิรุธ?
สุดท้าย เขาก็ยังคงพยักหน้าตอบรับอย่างสงบ “ร่วมมือย่อมเกิดผลประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่าย เรื่องนี้ผู้เยาว์สามารถตอบรับ เพียงแต่ต้องรอจนกว่าผู้เยาว์จะฝ่าด่านวางรากฐานให้สำเร็จก่อน”
“นั่นเป็นเรื่องธรรมดา” จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าหัวเราะก้อง “ยิ่งพลังบำเพ็ญของเจ้ายิ่งสูง ยามร
