่ฆ่าไม่ตายยังไงยังงั้น ไม่ว่าเขาจะใช้พลังแก่กล้ากดขี่ยังไง หวังเฉียนก็ไม่แพ้ซะที
ตอนนี้เขารู้สึกได้แล้วว่าผลของยาอินหยางกำลังค่อยๆลดลง ชีพจรในร่างเจ็บปวดเสมือนมีไฟแผดเผาก็ไม่ปาน
ถ้าเขายังหาทางจัดการหวังเฉียนไม่ได้ พอครบเวลาห้านาที ไม่ต้องให้หวังเฉียนลงมือ เขาก็จะระเบิดตัวเองตายเอง
จิ่วจิ่งถึงซิวร้อนใจนัก!
หวังเฉียนกลับสงบนิ่งขึ้นมา
เขาเห็นความผิดปกติของจิ่วจิ่งถึงซิว หรือไม่ก็คือจุดอ่อน
ออร่าพลังของจิ่วจิ่งถึงซิวเริ่มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
และพลังในตัวเขาก็มีแววจะหลุดการควบคุม
นี่เป็นผลสะท้อนหลังจากกลืนยาอินหยางลงไปสองเม็ด
ถ่วง!
ตอนนี้มีแต่ถ่วงเวลาต่อไปก็จะชนะ!
หวังเฉียนมั่นใจความคิดของตน จากนั้นเขาเริ่มต้นใช้การถ่วงเวลานี่แหละ
เขาไม่ประจันหน้าสู้รบกับจิ่วจิ่งถึงซิวอีก และเริ่มเดินอ้อมไปมาบนเวที
พอเห็นฉากนี้ เฉินเฟิงอดถอนหายใจโล่งอกออกมาไม่ได้
ก่อนนี้เขายังเป็นห่วงว่า อัจฉริยะที่ทระนงตนอย่างหวังเฉียนจะไม่ยอมใช้กลถ่วงเวลา และเลือกที่จะประจันหน้าสู้ต่อไป ดูท่าตอนนี้เขาจะกังวลมากเกินไปแล้วล่ะสิ
ถึงหวังเฉียนจะหยิ่งทระนง แต่เขาก็ไม่ใช่อัจฉริยะที่ไม่รู้จักพลิกแพลง
เวลาค่อยๆผ่านไปทีละวินาทีและนาที
ไม่นาน เวลาที่ยาอินหยางจะหมดฤทธิ์ก็เหลือแค่สามสิบวินาที
ส่วนจิ่วจิ่งถึงซิวตอนนี้ก็ควบคุมพลังไม่ได้มากขึ้นทุกที
เขาหมดหวังนานแล้ว
“ตายด้วยกันละกัน!”
จิ่วจิ่งถึงซิวสีหน้าตายซาก จากนั้นเขายิ้มแสยะพล
