ันมุมปาก
“เริ่มได้!”
วินาทีต่อมา การประลองเริ่มต้นขึ้น
ตามหลังคำประกาศของกรรมการวัยกลางคน ชายหนุ่มร่างเล็กขยับตัวแล้ว
ร่างเขาแบ่งออกเป็นสาม ทั้งสามร่างถือมีดพุ่งเข้าฟาดฟันหยางเสี่ยนหมิงพร้อมกัน
ด้านล่างเวที เฉินเฟิงขมวดคิ้วมุ่น
ชายหนุ่มร่างเล็กนี่เป็นศิษย์นักบุญมีดอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
ตอนนี้วิชาอิ่งซาที่ชายหนุ่มร่างเล็กแสดงออกมาเหมือนกับวิชาอิ่งซาที่นักฆ่าที่ไล่ฆ่าเขาตอนนั้นเป๊ะเลย!
ชายหนุ่มร่างเล็กที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในสามเงาร่างนี่เลย
หยางเสี่ยนหมิงจะแพ้แล้ว…
เฉินเฟิงถอนหายใจออกมา พอเขาคิดจบ ก็เห็นแขนขาดข้างหนึ่งลอยขึ้นมาจากบนเวที
สิ่งที่ตามมากับแขนขาดข้างนั้น คือ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในอากาศ
“ฉันยอมแพ้!”
หลังจากเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเสียงหนึ่งดังขึ้น หยางเสี่ยนหมิงร้องยอมแพ้ออกมา
และในตอนนี้มีดยาวของชายหนุ่มร่างเล็กอยู่ห่างจากคอหอยหยางเสี่ยนหมิงไม่ถึงหนึ่งฟุด
ถ้าเพียงหยางเสี่ยนหมิงร้องยอมแพ้ช้าไปนิดเดียว ตอนนี้หัวกับตัวเขาคงแยกร่างกันเรียบร้อย
ตามมาด้วยการประกาศผลของกรรมการ สีหน้าของคนทางสมาคมการค้าจงไห่ดำทะมึนถึงขีดสุด
หยางเสี่ยนหมิงพิการแล้ว เขาโดนตัดแขนขาดไปข้างหนึ่ง
ตั้งแต่เริ่มการประลองมา ทางสมาคมการค้าจงไห่ยังไม่มีใครบาดเจ็บหนักขนาดนี้มาก่อน
“คนญี่ปุ่นคนนั้นใช้วิชาอะไรเนี่ย?” หวู่เหวินเชี่ยนตกใจจนหน้าซีดขาด เธอไม่เคยเห็นภาพนองเลือดแบบนี้มาก่อน
“ไม่รู้” คนสมาคมการค้าจงไห่
