นเฟิงจู่ๆก็พูดขึ้น
พอได้ยินเฉินเฟิงพูดแบบนี้ ทุกคนมองเขาอย่างไม่เข้าใจกันทั้งนั้น
เฉินเฟิงพูดอะไรนะ?
จางเทียนเซอแววชนะเห็นๆเลยไหม? จายเถิงจวั่นจู้ใช้แรงเฮือกสุดท้ายแล้วเนี่ย การโจมตีของเขาครั้งนี้ก็แค่ความพยายามครั้งสุดท้ายเท่านั้นเอง ทำไมเฉินเฟิงถึงพูดว่าจางเทียนเซอจะแพ้ล่ะ?
ถ้าจะแพ้ก็ต้องเป็นจายเถิงจวั่นจู้สิ
ทุกคนต่างไม่เข้าใจ มีแต่หวังเฉียนและฉู่ยี่เฟยเท่านั้นที่มองเฉินเฟิงอย่างแปลกใจ
ที่หวังเฉียนแปลกใจ เพราะเขาเองก็มองออกถึงความไม่ชอบมาพากลของจายเถิงจวั่นจู้เหมือนกัน
ส่วนที่ฉู่ยี่เฟยแปลกใจ เพราะเขาเชื่อมั่นในฝีมือของเฉินเฟิง เขารู้สึกว่าเฉินเฟิงไม่ได้คาดเดามั่วๆแน่
“เฉินเฟิง ทำไมนายถึงว่าจางเทียนเซอจะแพ้ล่ะ? เขาไม่ใช่…” หวู่เหวินเชี่ยนถามอย่างไม่เข้าใจ แต่เธอยังพูดไม่ทันจบ
เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นบนเวที!
จายเถิงจวั่นจู้ที่โซซัดโซเซอยู่ ณวินาทีที่ลงจากฟ้า พลังในร่างก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด!
เหมือนกับกระบี่ชั้นเยี่ยมพุ่งออกจากฝักยังไงยังงั้น! ความคมปลาบที่แสดงออกมาคมจนคนไม่กล้ามอง!
“ตายซะเถอะ!”
รอยยิ้มของจายเถิงจวั่นจู้ส่อแววเจ้าเล่ห์ ในจังหวะที่เข้าใกล้จางเทียนเซอ เขาปล่อยพลังทั้งหมดในตัวไปไว้ในมีดสั้นทั้งสองเล่ม
พริบตานั้น ความคมของมีดสั้นทั้งสองเล่มเปล่งประกายแสงสีเขียว!
ปล่อยพลังออก!
จางเทียนเซอกระตุกวูบ เขาตกใจมาก รังสีความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม
ตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิ
