บทที่ 519 ทำเรื่องดีๆ ไว้ไม่จำเป็นต้องบอกชื่อ
“นี่เป็นท่าแรก!”
จายเถิงจวั่นจู้แสยะยิ้มให้ วินาทีต่อมา เขากดแน่นขึ้น จนกระบี่ยาวของเห้อซงหัก!
ใบหน้าของเห้อซงตกใจมาก รีบถอยทันควัน
ทว่าจายเถิงจวั่นจู้ก็เหมือนกับแมลงทาร์ซัส ที่เกาะติดแน่น
มีดสั้นทั้งสองเล่มแทงมาบริเวณใบหน้าของเห้อซง
การลงมือก็เหมือนเป็นกระบวนท่าฆ่าคน!
เห้อซงที่เสียอาวุธไปแล้วได้แต่ใช้เนื้อมือในการรับเอาไว้
“ฉึกๆ”
มีดสั้นทะลุฝ่ามือเห้อซง จนเลือดไหลออกมาเป็นสาย ความเจ็บแปลบแทรกซึมไปทั่ว จนสะท้านไปทั้งร่างกายเห้อซง
“อ๊าก!”
ลำคอเห้อซงกรีดร้องเสียความเจ็บปวดทรมานออกมา
มุมปากจายเถิงจวั่นจู้แสยะรอยยิ้มหยักกว่าเก่า “นี่เป็นท่าที่สอง!”
พูดจบ ก็ชัดมีดสั้นทั้งสองเล่มออกมาจากฝ่ามือของเห้อซง จนมีเลือดสดไหลออกมาเป็นกอง!
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ด้านล่างเวที ท่านเต๋าชิงเย้นอาจารย์ของเห้อซงเปล่งเสียงออกมาด้วยความโกรธเคือง เพื่อจะให้จายเถิงจวั่นจู้หยุดการต่อสู้เอาไว้
เดิมคิดว่าจายเถิงจวั่นจู้จะหยุดลงมือแล้ว แต่ใครจะไปรู้ เขาแทบไม่มองท่านเต๋าชิงเย้นเลยด้วยซ้ำ แล้วยกมือมีดอีกครั้ง!
เป้าหมายในครั้งนี้เห็นได้ชัด มันคือคอหอย!
มีดสั้นของเขาทั้งสองเล่ม แทงไปบริเวณคอหอยของเห้อซง!
“สัตว์นรก!”
เมื่อเห็นภาพนั้น ท่านเต๋าชิงเย้นในเวลานั้นระเบิดอารมณ์ เขาต้องการหยุด แต่ว่าในวินาทีนั้น เขาอยู่ห่างไปจากเวทีก็แค่เกือบร้อยเมตรได้!
ในที่สุด มีดทั้งสองเล่มของจายเ
