ะยะยาว”
ลวี่หยางรู้อยู่แก่ใจ ชาตินี้ของเขาไม่ได้เป็นคนของสมาคมซานเหออีกแล้ว จะให้ทำการซื้อขายอย่างซื่อๆนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ ศิษย์แห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ย่อมเชือดคู่ค้าก่อนแล้วกลืนกินผลประโยชน์ทีหลังต่างหาก ถึงจะถูกต้องตามจารีต
“หรือบางที อวี้ซู่เจินอาจจะพอหาหนทางได้บ้าง…”
คิดได้ดังนั้น ลวี่หยางก็ให้ร่างจำแลงแสวงหาทุ่งรกร้างเงียบสงบแห่งหนึ่งแล้วซ่อนกายอยู่ ก่อนจะถอนจิตสำนึกออกมา มุ่งหมายไปสอดส่องความเป็นไปของอวี้ซู่เจิน
นิกายศักดิ์สิทธิ์ ทะเลเมฆเชื่อมฟ้า
อวี้ซู่เจินถูกลวี่หยางกลั่นหลอมจนกลายเป็นเตาหลอมแห่งลักฟ้าล่วงชะตาแล้ว เหตุและผลผูกพันกันลึกซึ้งยิ่งนัก ดังนั้นเวลาลวี่หยางเพ่งตรวจนางจึงไม่ต้องออกแรงมาก ก็สามารถสัมผัสได้ทันที
ยอดเขาปะสานฟ้า หนึ่งในถ้ำพำนักของสมาคมซานเหอ
ภายในถ้ำในตอนนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน เสียงอื้ออึงดังสะท้อนระงม บรรดาผู้บำเพ็ญเพียรในสังกัดสมาคมซานเหอแห่กันมาประจบเอาใจชายหนุ่มผู้หนึ่งอย่างกระตือรือร้น
“ขอแสดงความยินดีศิษย์พี่หลัวที่สำเร็จมหาวิชาเทพใกล้จะวางรากฐานแล้ว!”
“วันหน้าขอศิษย์พี่หลัวช่วยชี้แนะด้วยนะ….”
“ศิษย์พี่หลัว จำได้หรือไม่ ข้าเคยเลี้ยงข้าวท่านเมื่อครั้งก่อน…”
ภายในงานเลี้ยง หลัวอู๋หยาแม้สีหน้าสงบนิ่ง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิ ยิ่งเขายังหนุ่มแน่น ยิ่งสำเร็จมหาวิชาเทพเร็วเพียงนี้ ก็ยิ่งหมายความว่าอนาคตมีหวังจะบรรลุขั้นวางรากฐานได้อย่างแน่นอน
คิดถ
