ังมีคนที่สนใจจำนวนไม่น้อยเข้ามาด้วย ดังนั้นวิลล่าด้านในจึงเต็มหมดแล้วเหลือแค่หลังนี้หลังเดียว” ชายวัยกลางคนเอ่ย โซนวิลล่ามีวิลล่าทั้งหมดยี่สิบหลัง ทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยเหมาไว้ทั้งหมดแล้ว ตอนแรกคาดการณ์ไว้ว่าวิลล่ายี่สิบหลังคงเพียงพอสำหรับคนที่มาเข้าร่วมการต่อสู้แต่คิดไม่ถึงว่ายี่สิบหลังก็ยังไม่เพียงพอ
“ด้านนอกยังมีที่พักอีกไหม?”
ฉู่ยี่เฟยเอ่ยถาม ในนามนั้นเกาะมุ๋ยลายถึงแม้จะเป็นเกาะขนาดเล็กทว่าขนาดพื้นที่จริงนั้นไม่เล็กเลย แค่โซนที่เปิดสำหรับการท่องเที่ยวก็มีขนาดพอๆกับเมืองทางชนบทของหวาเซี่ยแล้ว
ดังนั้นนอกจากโซนวิลล่าแห่งนี้แล้ว บนเกาะต้องมีโรงแรมอื่นอีกแน่นอน
“มีน่ะมีครับ แต่ว่า……” ชายวัยกลางคนเหลือบมองฉู่ยี่เฟยอย่างลำบากใจก่อนเอ่ย “ที่พักเหล่านั้นไม่ได้สะดวกสบายเท่าไหร่นัก อีกทั้งยังไกลจากวิลล่าด้วย ถึงแม้จะขับรถไปก็ยังต้องใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง”
“เสี่ยวอู่ นายพาพวกเขาออกไปพักด้านนอก พรุ่งนี้ตอนเริ่มการต่อสู้พวกนายค่อยมาที่นี่” ฉู่ยี่เฟยหันไปมองบอดี้การ์ดด้านหลังก่อนจะบอกกับคนที่เป็นหัวหน้าบอดี้การ์ด เรื่องมาจนถึงขั้นนี้แล้วคงต้องให้บอดี้การ์ดของตระกูลฉู่ออกไปอยู่ด้านนอกถึงจะแก้ปัญหาข้อนี้ได้
“ครับประธานฉู่”
เสี่ยวอู่พยักหน้ารับด้วยสีหน้าเย็นชา เขาไม่มีความเห็นใดๆกับการตัดสินใจของฉู่ยี่เฟย
เมื่อเห็นว่าเสี่ยวอู่กำลังจะพาพวกบอดี้การ์ดจากไป ขณะนั้นเองเฉินเฟิงก็ใจกระตุกพลางเอ่ยขึ้
