เซอนั่งขมวดคิ้วอยู่บนโซฟาโดยไม่ได้พูดอะไร จากที่ได้สัมผัสเฉินเฟิงมาเฉินเฟิงไม่ใช่คนโง่ ที่อีกฝ่ายเลือกออกไปอยู่ด้านนอกเกรงว่าจะมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง
ส่วนที่เฉินเฟิงบอกว่าฝึกวิชาตอนกลางคืนจะรบกวนพวกเขานั้น……
คำพูดนี้หลอกเด็กอาจจะพอได้ แต่หลอกเขาใครจะเชื่อกัน!
“หูฉี่ซิง นายคิดว่าคนแซ่เฉินเป็นคนโง่หรือ?” ขณะนั้นเองหยางเสี่ยนหมิงก็เอ่ยปากถามอย่างมีความนัย
หูฉี่ซิงปรายตามองหยางเสี่ยนหมิงแวบหนึ่ง “แล้วไม่ใช่หรือ?”
“มีวิลล่าดีๆไม่อยู่จะออกไปอยู่โรงแรมกับบอดี้การ์ด คนปกติที่ไหนเขาทำแบบนี้?”
หยางเสี่ยนหมิงยิ้มจางๆ “หากเป็นอย่างที่นายพูดจริงว่าเขาเป็นคนโง่ นายไม่รู้สึกว่าการที่เขาปรากฏตัวในตระกูลฉู่เป็นเรื่องแปลกหรือ?”
“หมายความว่ายังไง?” หูฉี่ซิงอึ้งไป
“ไม่มีอะไร” หยางเสี่ยนหมิงส่ายหน้าพลางเอ่ย “ฉันแค่คิดว่าฉู่ยี่เฟยไม่มีทางเชิญคนโง่คนหนึ่งมาเข้าร่วมการต่อสู้แทนตระกูลฉู่ อีกอย่างคนโง่คนนี้ยังเป็นแค่จอมยุทธ์ฝึกเอง”
“ฉู่ยี่เฟยต้องรู้อยู่แล้วว่าในขั้นเดียวกันความสามารถของจอมยุทธ์ฝึกเองด้อยกว่าความสามารถของจอมยุทธ์จากอาณาสำนักอยู่แล้ว”
“แต่ฉู่ยี่เฟยก็ยังเชิญจอมยุทธ์ฝึกเองมา นายคิดว่าเพราะอะไร?”
