กับการขาขาดของเสี้ยเว่ยกั๋ว!
จากคำบอกเล่าของหวางหงอี้ ช่วงวัยหนุ่มเขาและเสี้ยเว่ยกั๋ววิ่งเรืออยู่ในจงไห่ ตอนนั้นตระกูลวังควบคุมการค้าขายเกือบสองในสามของจงไห่
หวางหงอี้และเสี้ยเว่ยกั๋วเพิ่งมาที่จงไห่ใหม่ๆยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่นัก พวกเขาไม่รู้กฎเกณฑ์ที่ว่าการวิ่งเรือในจงไห่ต้องรายงานตระกูลวังก่อนจึงทำให้พวกเขามีเรื่องกับตระกูลวัง
หลังจากนั้นวังโฉงหยางก็พาคนมาหาถึงบ้านแต่ให้ตายเสี้ยเว่ยกั๋วก็ไม่ยอมรับผิด……
ผลของการไม่ยอมรับผิดก็คือตายสถานเดียว!
แต่เสี้ยเว่ยกั๋วไม่ตาย
เพราะว่าหวางหงอี้ตีเขาจนขาขาด
เฉินเฟิงไม่โทษหวางหงอี้เพราะหวางหงอี้ทำแบบนั้นก็เพื่อรักษาชีวิตของเสี้ยเว่ยกั๋วไว้
แต่วังโฉงหยาง……
เฉินเฟิงไม่โทษไม่ได้!
หากจะหาคนผิดจริงๆการที่เสี้ยเว่ยกั๋วขาขาดก็เป็นเพราะวังโฉงหยาง
ดังนั้นเขาต้องทำให้วังโฉงหยางได้รับผลกรรมที่ทำไว้กับเสี้ยเว่ยกั๋ว
หลังจากเฉินเฟิงออกไป ในวิลล่าจึงเหลือเพียงฉู่ยี่เฟยและพวกของจางเทียนเซอเท่านั้น คนที่เหลือพวกนี้ถึงจะอยู่กันคนละห้องก็ยังเหลือห้องว่าง
หลังจากแบ่งห้องพักกันแล้วหยางเสี่ยนหมิงและหูฉี่ซิงก็ไปเคาะประตูห้องของจางเทียนเซอโดยไม่ได้นัดหมาย
หูฉี่ซิงเข้าห้องมาตามด้วยเสียงหัวเราะเยาะพลางเอ่ย “รุ่นพี่จาง พี่ว่าคนแซ่เฉินนี่สมองกลับหรือเปล่า? ห้องดีๆที่วิลล่ามีก็ไม่อยู่จะออกไปอยู่โรงแรมเล็กๆกับพวกบอดี้การ์ดให้ได้? ช่างขายหน้าจอมยุทธ์อย่างพวกเราจริงๆ”
จางเทียน
