่อไม่ให้ตัวเองเสียหน้า เธออาจจะบอกว่าหลี่สื้อผิงกุเรื่องขึ้นมาเองก็ได้
อีกทั้งทางเฉินเฟิงก็ไม่มีทางอยู่เฉยแน่ หากเธอพูดออกไปตรงๆไม่แน่เฉินเฟิงอาจจะแว้งกัดเธอโดยการบอกว่าเธอและหลี่สื้อผิงใส่ร้ายก็ได้
เรื่องนี้ต้องวางแผนกันให้ดีก่อน
เมื่อเห็นว่าหวางซือหยวนเปลี่ยนใจไม่ไปหาเฉินเฟิงแล้ว หลี่สื้อผิงก็โล่งอกไป “คุณป้าเราลงไปด้านล่างกันเถอะครับ”
“อืม” เพิ้งเย้นฟางพยักหน้ารับก่อนเอ่ย “แล้วลุงแกล่ะ?”
“คุณลุงไปซื้อน้ำครับ”
“เดี๋ยวถ้าลุงแกมาก็อย่าบอกเรื่องที่ไอ้ขยะนั่นก็อยู่บนเกาะล่ะ” เพิ้งเย้นฟางเอ่ยกำชับ จากนิสัยของหงอี้หากรู้เรื่องที่เฉินเฟิงอยู่บนเกาะล่ะก็เขาต้องหาทางติดต่อเฉินเฟิงแน่
“วางใจเถอะครับคุณป้า ผมไม่บอกคุณลุงแน่นอน” หลี่สื้อผิงตบอกรับปาก ตอนนี้เรื่องที่เขากลัวที่สุดก็คือคนของบ้านหวางซือหยวนพบเจอกับเฉินเฟิง ดังนั้นถึงเพิ้งเย้นฟางจะไม่กำชับเขา เขาก็ไม่มีทางพูดเรื่องนี้แน่นอน
อีกด้านหนึ่ง เฉินเฟิงและคนอื่นๆก็เข้าสู่เขตของเกาะมุ๋ยลายแล้ว
“พี่ฉู่ จอมยุทธ์ของตระกูลอื่นๆล่ะ? ทำไมพวกเขาไม่ขึ้นเรือสำราญมากับเรา?” ระหว่างทางหูฉี่ซิงอดถามขึ้นมาไม่ได้ การต่อสู้ครั้งนี้ทางด้านสมาคมการค้าจงไห่ สี่ตระกูลใหญ่เชิญจอมยุทธ์ทั้งหมดสิบคน นอกจากสี่คนของตระกูลฉู่แล้ว อีกสามตระกูลที่เหลือก็เชิญตระกูลละสองคน
ทว่าจอมยุทธ์ทั้งหกคนนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา
“จอมยุทธ์ของตระกูลอื่นๆจะมาถึงช่วงเที่ย
