บทที่ 508 เจอเพิ้งเย้นฟางอีกครั้ง
เมื่อเห็นสีหน้าหม่นหมองของฉู่ชีงฉือ เฉินเฟิงก็อดที่จะเอ่ยปากไม่ได้ “ความจริงแล้วหากเธออยากเรียนดาบจริงๆ ไม่จำเป็นต้องฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของฉันก็ได้”
ฉู่ชีงฉือได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าเบิกบานอีกครั้ง “พี่เฉินหมายความว่า……”
“ฉันสามารถสอนการใช้ดาบขั้นเริ่มต้นให้เธอก่อน หากเธอยังสนใจการใช้ดาบจริงๆหลังจากนั้นฉันค่อยพาเธอไปเจอพบกับอาจารย์ของฉัน แล้วเธอค่อยฝากตัวเป็นศิษย์กับสำนักของเราโดยมีอาจารย์ของฉันเป็นพยาน” เฉินเฟิงตอบกลับ ในชีวิตนี้เซียวกั่วจงรับลูกศิษย์เพียงแค่สามคนเท่านั้นและเขาคือศิษย์คนสุดท้าย
ศิษย์พี่ใหญ่อย่างจิงยีคอยอยู่เคียงข้างเซียวกั่วจงเสมอ ไม่สนใจโลกภายนอกเช่นเดียวกันกับเซียวกั่วจง
ศิษย์พี่รองอย่างหวงเชียนโฉงกลับเดินทางไปทั่วทุกสารทิศและร่วมต่อสู้กับผู้อื่นอยู่เสมอเพื่อฝึกวิชาของตน การพบเจอตัวเขานั้นยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์เสียอีก
ในบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมดของเซียวกั่วจงมีเพียงตัวเฉินเฟิงที่เป็นศิษย์คนสุดท้ายเท่านั้นที่ถือว่าปกติ อย่างน้อยก็ยังพบเจอตัวอยู่บ้าง
ดังนั้นภารกิจการถ่ายทอดวิชาของสำนักก็ควรมีเขาเป็นคนจัดการ
“จริงหรือคะ? เช่นนั้นชีงฉือขอขอบคุณพี่เฉินล่วงหน้า” ชีงฉือทำหน้าดีใจก่อนจะเอ่ยขอบคุณอย่างจริงจัง
“อย่าเพิ่งรีบขอบคุณฉันเลย ดาบไม่ได้เรียนง่ายเหมือนที่เธอคิด มันเป็นเรื่องที่ลำบากยากเข็ญพอสมควร หากเธอยอมแพ้กลางคันหรือไม่ผ่านเกณฑ์ของฉ
