ลี่สื้อผิงส่ายหน้าอย่างหงุดหงิดก่อนเอ่ย “ดูจากท่าทีแล้วเหมือนว่ามันจะซื้อตั๋ววีไอพีนะ เช่นนั้นก็คงไม่ได้ขึ้นฝั่งเป็นกลุ่มแรก”
“ตั๋ววีไอพีงั้นหรือ?” เพิ้งเย้นฟางขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม “ตั๋ววีไอพีตั้งใบละสามหมื่นไม่ใช่หรือ? มันมีปัญญาซื้อได้ยังไง?”
“คุณแม่ คุยอะไรกันคะ?”
เพิ้งเย้นฟางเพิ่งพูดจบ หวางซือหยวนก็เดินเข้ามา
เมื่อเห็นหวางซือหยวนหลี่สื้อผิงก็ร้อนรนทันทีและกำลังจะห้ามเพิ้งเย้นฟางไม่ให้พูด แต่ว่าเพิ้งเย้นฟางกลับเอ่ยปากขึ้นก่อน “ซือหยวนลองเดาซิว่าคุณแม่เจอใคร?”
“ใครคะ?”
“เฉินเฟิง”
“ใครนะคะ?!” หวางซือหยวนอึ้งไปทันที
“เฉินเฟิงไง” เพิ้งเย้นฟางตอบอีกครั้ง
“เฉินเฟิง?!” หวางซือหยวนกัดฟันแน่น “มันอยู่ไหน?”
“ทางนั้น” เพิ้งเย้นฟางชี้ไปทางที่เฉินเฟิงอยู่ วินาทีนี้เธอไม่รู้จะทำยังไงดี “เป็นอะไรไปลูก? ก็แค่เฉินเฟิง ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอสักหน่อย แกตกใจอะไรขนาดนั้น”
สีหน้าของหวางซือหยวนไม่ดีนักทว่าเธอก็ไม่ไอ้พูดอะไรออกไป เรื่องที่เฉินเฟิงขืนใจเธอ ตอนนี้เพิ้งเย้นฟางยังไม่รู้ แน่นอนว่าเธอเองก็ไม่คิดจะบอกเพิ้งเย้นฟางอยู่แล้ว
“ไม่มีอะไรครับคุณป้า อาจจะเป็นเพราะซือหยวนเกลียดเฉินเฟิงมากเลยตกใจมากขนาดนี้” ขณะนั้นเองหลี่สื้อผิงก็ออกมาแก้ตัวให้ในสภาพเหงื่อเต็มหน้าผาก แน่นอนว่าเขารู้ว่าทำไมหวางซือหยวนถึงมีปฏิกิริยามากมายขนาดนี้
ครั้งก่อนหลังจากหวางซือหยวนถูกซงเต่าเฟิงและหลี่อี้ขืนใจ เขาบอกกับหวางซือหยวนว่าค
