ง
ในฐานะคนช่างประจบอย่างหูฉี่ซิงซึ่งเข้าใจการประจบอย่างถ่องแท้แล้วนั้น เขาจึงรู้ดีว่าต้องประจบยังไงจางเทียนเซอถึงจะพอใจที่สุด
การโอ้อวดจางเทียนเซอนั้นไม่สามารถขาดได้อยู่แล้ว แต่ในขณะเดียวกันก็ดูถูกเฉินเฟิงไปในที
มีเพียงการดูถูกเฉินเฟิงเท่านั้นถึงจะทำให้ฉู่ชีงฉือเห็นถึงความห่างชั้นระหว่างเฉินเฟิงและจางเทียนเซอ
ทำแบบนี้ฉู่ชีงฉือจึงจะเปลี่ยนใจมองคนใหม่
ประจบแบบนี้เท่ากับเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว!
“ฮ่าฮ่าฮ่า” จางเทียนเซอหัวเราะเสียงดังพร้อมกับอาการหน้าแดง เห็นได้ชัดว่าพึงพอใจกับคำประจบสอพลอของหูฉี่ซิงมาก
ถึงแม้ภายในใจจะชอบใจขนาดไหนแต่คำพูดของเขายังคงไว้ซึ่งความนอบน้อม “รุ่นน้องหู พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกเสียทีเดียวหรอก ถึงแม้ว่าการต่อสู้ในวันพรุ่งนี้จะขึ้นอยู่กับผมและมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่เป็นหลัก แต่พวกคุณก็เป็นพลังที่ไม่อาจมองข้าม……”
จางเทียนเซอหันไปทางเฉินเฟิงก่อนเอ่ยแกมหัวเราะ “โดยเฉพาะรุ่นน้องเฉิน คุณเป็นจอมยุทธ์ฝึกเองเพียงคนเดียวในการต่อสู้ครั้งนี้ หน้าตาของจอมยุทธ์ฝึกเองคงต้องฝากไว้ที่คุณแล้วล่ะ”
“หากคุณทำได้ดี จัดการจอมยุทธ์ของประเทศญี่ปุ่นได้สักคนสองคน เช่นนั้นล่ะก็จะเป็นการเชิดหน้าชูตาให้กับจอมยุทธ์ฝึกเองด้วย”
“หากคุณทำได้ไม่ดี……” จางเทียนเซอเงียบเสียงไปสักพักก่อนเอ่ยต่อ “ทำได้ไม่ดีก็ไม่เป็นไร เพราะจอมยุทธ์ฝึกเองก็ด้อยกว่าจอมยุทธ์จากอาณาสำนักอยู่แล้ว ถึงคุณจะแพ้ให้กับจอมยุทธ์