สียงแหบแวบหนึ่งก่อนเอ่ย “การต่อสู้ครั้งนี้มีความสำคัญต่อท่านตู้เปียนมาก ท่านตู้เปียนไม่ต้องการให้ผลลัพธ์มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย ทางที่ดีที่สุดแกอย่าทำให้ท่านผิดหวังจะดีกว่า”
ชายเสียงแหบหายใจเข้าลึกๆครั้งหนึ่งก่อนเอ่ย “ฆ่ามันแล้วฉันจะมีทางรอดไหม?”
“มี”
“ขอแค่แกฆ่ามันให้ได้ ท่านตู้เปียนจะหาทางให้แกออกจากสหพันธ์สงครามอย่างปลอดภัย” ชายวัยกลางคนเอ่ย
“แล้วคนในครอบครัวของฉันล่ะ? ท่านจะรับรองความปลอดภัยของพวกเขาได้ไหม?”
“ได้ หลังจากเสร็จเรื่อง ท่านสามารถให้พวกเขาย้ายไปอยู่ประเทศญี่ปุ่น”
“โอเค! ฉันจะฆ่ามัน!”
จากนั้นห้องก็ตกอยู่ในความสงบ
เช้าวันที่สองเฉินเฟิงตื่นแต่เช้า หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จเฉินเฟิงก็ออกจากห้องพักไปยังห้องอาหาร
นี่เป็นห้องอาหารที่เปิดให้บริการเฉพาะลูกค้าวีไอพีชั้นบนสุดเท่านั้น ดังนั้นพื้นที่ของห้องอาหารจึงไม่ใหญ่มาก มีพื้นที่เพียงห้าสิบกว่าตารางเมตรเท่านั้น
เมื่อเฉินเฟิงมาถึงห้องอาหารก็พบว่าฉู่ยี่เฟยและจางเทียนเซอรวมถึงคนอื่นๆมานั่งที่โต๊ะก่อนแล้ว
ฉู่ชีงฉือก็อยู่ข้างๆกัน
วันนี้ฉู่ชีงฉือสวมชุดออกกำลังกายสีขาว สวมรองเท้าออกกำลังกายสีชมพู ถักเปียผมหางม้าสองข้าง ดูรวมๆให้ความรู้สึกทะมัดทะแมงเหมือนวัยรุ่น
“พี่เฉิน ทางนี้ค่ะ”
เมื่อเห็นเฉินเฟิงเดินเข้ามา ฉู่ชีงฉือก็โบกมือเรียกพร้อมกับมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า
