รมาจารย์ทำกระบี่โบราณ ผลงานของเขาถึงจะไม่ถึงกับเป็นกระบี่เทพ แต่ปัดทีเดียวตัดผมขาดนี่ไม่เป็นปัญหาเลย”
พูดเสร็จ สือโพ่จุนสะบัดมือทีเดียว เห็นกระบี่ตวัดไปหนึ่งที ทำเอาผึ้งที่บินมาพอดีขาดเป็นสองท่อนเลย
บาดแผลของผึ้งที่ถูกตัดเป็นสองท่อนเรียบสนิท
ที่แปลกไปกว่านั้นคือ ต่อให้โดนตัดขาดเป็นสองท่อนแล้ว ผึ้งตัวนั้นยังคงบินอย่างทุลักทุเลด้วยปีกไม่สมประกอบ เหมือนไม่รู้สึกว่าตัวเองโดนฟันขาดเป็นสองท่อนแล้ว
เฉินเฟิงหรี่ตาลง สายตาระดับเขาต้องมองออกอยู่แล้วว่า ไม่ใช่เพราะผึ้งมีพลังชีวิตแรงกล้า แต่เป็นเพราะเฉิงโยวคมมากเกินไป!
คมจนถึงระดับที่ ต่อให้ผึ้งโดนฟันเป็นสองท่อน ผึ้งยังรับรู้ไม่ได้ถึงความเจ็บปวดเลยสักนิด
“กระบี่ดี!”
เฉินเฟิงถอนหายใจอย่างที่ไม่ค่อยได้ทำ เขาเคยฝึกกระบี่มา แต่ไม่เคยมีกระบี่เป็นของตัวเอง ไม่ใช่เขาไม่อยากมี แต่เป็นเพราะกระบี่ที่เคยเจอมาล้วนมีคุณภาพแย่เกินไป
ถ้าเขาใช้แรงเต็มที่ ตัวกระบี่ที่คุณภาพแย่ไม่มีทางรับแรงเขาไหว ยังไม่ทันฟาดฟันใส่ศัตรู ตัวกระบี่จะแตกละเอียดซะเอง
ยังไม่ทันทำร้ายศัตรู ก็ทำร้ายตัวเองก่อน!
นี่เป็นเหตุผลที่เฉินเฟิงยังไม่เคยมีกระบี่เป็นของตัวเองเลย
เฉิงโยวนี่…
คุณภาพถือว่าผ่านละ อย่าพึ่งพูดถึงว่าวัตถุดิบที่ใช้สร้างเฉิงโยวคือหินอุกกาบาตนอกโลก เอาแค่ผู้สร้างเฉิงโยว โอวหยาวเหย่ นั่นน่ะปรมาจารย์สร้างกระบี่ที่มีชื่อเสียงเลยนะ
กระบี่โบราณที่เขาสร้างขึ้นมา ไม่มีเล่มไหนแย่
