ฟิงกับเมิ่งเหยาในครั้งนี้คงไม่ได้เป็นการหย่าร้างกันจริง!”
“ไม่ได้หย่าจริงๆ?” หลินหลันตกใจ “คุณหมายความว่า การที่เฉินเฟิงยอมหย่ากับเมิ่งเหยา ก็เพื่อจะปกป้องเมิ่งเหยางั้นเหรอ?”
“ยังมีพวกเราอีก!” เสี้ยเว่ยกั๋วพูดเพิ่มให้ ระยะนี้ เขาคิดมาโดยตลอด เหตุผลที่เฉินเฟิงกับเสี้ยเมิ่งเหยาหย่าร้างกัน มันคืออะไรกันแน่ ถ้าบอกว่าเป็นเพราะหลินหวั่นชีว ก็มีส่วนบ้าง ถ้าเป็นเพราะว่าตระกูลเฉิน เหตุผลนี้ สามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำ
เฉินเฟิงกับใครบางคนในตระกูลเฉิน คงมีเรื่องบาดหมางจนไม่สามารถจัดการได้ ส่วนใครบางคนในตระกูลเฉิน หรือว่ากฎอะไรสักอย่าง ที่ไม่สามารถลงมือกับเฉินเฟิงได้ แต่พวกเขาสามารถลงมือกับเสี้ยเมิ่งเหยา เขา หรือหลินหลันได้!
“เว่ยกั๋ว ที่คุณพูดออกมาแบบนี้ มีหลักการอยู่” หลินหลันทำหน้าเครียดพร้อมทั้งพยักหน้าไปด้วย
“ไม่ใช่หลักการ แต่มันมีความเป็นไปได้แปดถึงเก้าไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์เลยแหละ” เสี้ยเว่ยกั๋วถอนหายใจ “เฮ้อ เสี่ยวเฟิงคงลำบากใจแย่”
“เขาลำบากใจ? เขาลำบากใจอะไร?” น้ำเสียงหลินหลันดูดีขึ้นมา
“เขารู้ตั้งแต่แรกว่าตนเองมีเรื่องแค้นเคืองกับตระกูลเฉิน เขาเลยมาติดพันเมิ่งเหยาของบ้านเรา นี่ไม่ใช่ว่าเขาลำบากใจ แต่เป็นพวกเราต้องลำบากใจไปด้วย” หลินหลันเริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย วันนี้เสี้ยเว่ยกั๋วบอกเรื่องทั้งหมดกับเธอแล้ว ความสัมพันธ์ของเฉินเฟิงกับทางตระกูลเฉิน ไม่ใช่จินตนาการตามที่เธอคิด
คนในตระกูลเฉินต้อง
