หวางเต๋อฟา “ที่ฉันบอกว่าไม่ต้องแล้ว หมายความว่าคุณไสหัวไปซะ”
“ฉันไสหัวไป?!” หวางเต๋อฟาเบิกตาโต นัยน์ตาฉายความไม่อยากจะเชื่อออกมา
“ใช่ คุณไสหัวไป โรงแรมจินหม่าไม่ต้อนรับคุณ” หูเซอร์หยวนมองหวางเต๋อฟาอย่างเย็นชา แล้วพูดขึ้น “ตอนนี้ รีบไป เดี๋ยวนี้ พาคนในตระกูลของคุณไสหัวไปจากโรงแรมจินหม่าซะ!”
เย็นยะเยือก เฉียบขาด!
ไม่มีการไว้หน้าหวางเต๋อฟาเลยสักนิด!
“ประธานหู คุณไม่คิดว่าที่คุณทำแบบนี้มันเกินไปไหม?” หวางเต๋อฟาหน้าเริ่มแดง ยังไงเขาก็เป็นรองประธานกรรมการบริษัทที่จัดอันดับหนึ่งในห้าร้อยของโลกในด้านธุรกิจ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ในตอนนี้ หูเซอร์หยวนดันให้เขาพาคนในตระกูลไสหัวออกไป
ถ้าวันนี้เขาไสหัวออกไปจากที่นี่จริงๆ งั้นญาติสนิทมิตรสหายที่มากันมากมายในวันนี้จะเห็นเขาเป็นตัวอะไร?
“เกินไปเหรอ?” หูเซอร์หยวนแสยะยิ้มให้อย่างเย็นชา “ฉันทำเกินไปจริง แล้วคุณจะมีปัญญาจัดการใช่ไหม?”
“แก…”
หวางเต๋อฟาโมโหจนพูดไม่ออก ถ้าคนอื่นกล้าพูดกับเขาอย่างนี้ เขาก็คงไม่กล้ำกลืนฝืนทนเอาไว้ ทว่านี่มันหูเซอร์หยวนเลยนะ?
เป็นลูกสาวคนเดียวของหูจิงไห่อดีตผู้ที่ร่ำรวยมั่งคั่งเป็นอันดับต้นๆ ของซูโจว และเป็นว่าที่ผู้สืบทอดของตระกูลหู ฐานะเช่นนี้ เขาไม่สามารถรังแกได้ วันนี้เขากล้ามาสร้างเรื่องให้หูเซอร์หยวนวุ่นวาย พรุ่งนี้เขาคงโดนเตะออกจากฝ่ายกรรมการบริษัทจงเสิ้ง
“ไล่ญาติๆ ของพวกเขาออกไปเดี๋ยวนี้” หูเซอร์หยวนขี้เกียจพูดเปลืองน้ำลา
