ยกับหวางเต๋อฟา แต่รีบออกคำสั่งทันที
บรรดาบอดี้การ์ดที่ติดตามอยู่ต่างไม่กล้าพูดขัดสักคำ พร้อมทั้งรีบเชิญหวางเต๋อฟาออกไปทันที
“ขอโทษเป็นอย่างสูงจริงๆ พี่เฟิง ที่ทำเรื่องแบบนี้” หลังจากที่หวางเต๋อฟาพาบรรดาญาติพี่น้องออกไปจากโรงแรมจินหม่าแล้ว หูเซอร์หยวนก็มายืนตรงหน้าเฉินเฟิง
“ไม่เป็นไร” เฉินเฟิงโบกมือไปมา ถ้ารู้ว่าธุรกิจโรงแรมจินหม่าเป็นของหูเซอร์หยวน เขาคงไม่ต้องทำเรื่องยุ่งยากขนาดนี้ โทรศัพท์ไปหาหูเซอร์หยวนตรงๆ เลย ทุกอย่างก็จัดการได้อย่างครบครัน
“อื้อ” หูเซอร์หยวนพยักหน้ารับคำ พร้อมทั้งมองมายังเสี้ยเมิ่งเหยาและคนของหลินเซียวเสียนแล้วเอ่ยว่า “พี่เฟิง ห้องจัดเลี้ยงตอนนี้ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว คุณกับพี่สะใภ้และคุณตาสามารถเข้าไปได้แล้ว”
“รบกวนคุณเลย เซอร์หยวน”
“ไม่รบกวนเลย” หูเซอร์หยวนยิ้มให้ ความจริงแล้วพูดกันตามหลักการ โรงแรมจินหม่าน่าจะเป็นธุรกิจของเฉินเฟิง แต่ว่าในปีนั้นซูจ้าวชิงเอาโรงแรมจินหม่า ยกให้ตระกูลหูคอยดูแลเท่านั้น ขอแค่เฉินเฟิงคิดได้ เขาสามารถเรียกโรงแรมจินหม่าคืนได้ทั้งหมด
หลังจากที่จัดเตรียมพร้อมทั้งต้อนรับเสร็จเรียบร้อยแล้ว หูเซอร์หยวนก็หันหลังกลับไป เพราะว่าเสี้ยเมิ่งเหยายังอยู่ที่นี่ ถ้าเธอกับเฉินเฟิงทำตัวสนิทสนมเกินงาม มันยากที่จะทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาคิดเยอะ
ถึงแม้ว่าหูเซอร์หยวนจะรักษาระยะห่างกับเฉินเฟิง แต่การแสดงออกของเธอ มันทำให้คนในตระกูลหลินต่างคิดเพ้อเจ้อไปกัน
