บทที่ 484 ประธานหู
“พี่…พี่เขยเขา…”
หลินโย่วหน้านิ่งไปซะสนิท ขนาดพูดยังพูดติดๆ ขัดๆ ถึงแม้ว่ารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเฉินเฟิงต่อสู้ได้เก่งกาจ แต่ไม่คิดว่าเฉินเฟิงจะลงมือกับบอดี้การ์ดทั้งสองคนในเวลานั้น ในใจของเขาตกใจมาก
“ตอนนี้สามารถเอาห้องจัดเลี้ยงรับรองชั้นหนึ่งคืนมาให้กับพวกเราได้แล้วใช่ไหม?” เฉินเฟิงยิ้มพร้อมทั้งมองไปทางหยางเทียนกั๋ว
ในเวลานั้นเองหยางเทียนกั๋วได้แต่เหงื่อแตก กำลังสบตากับเฉินเฟิง จิตใต้สำนึกของเขาอยากจะพยักหน้าให้ ทว่าเมื่อคิดถึงหวางเต๋อฟาที่อยู่ด้านข้างของตนเอง ทว่าศีรษะกลับไม่พยักหน้าตาม
ถ้าวันนี้เขาเอาห้องจัดเลี้ยงรับรองของหวางเต๋อฟาไปให้เฉินเฟิง งั้นตำแหน่งผู้จัดการก็คงต้องจบสิ้นกันแล้ว
ราวกับมองเห็นความลำบากใจของหยางเทียนกั๋ว สายตาของเฉินเฟิงก็เบนมาทางหวางเต๋อฟา “ประธานหวาง เอาห้องโถงเลี้ยงรับรองชั้นหนึ่งเอามาให้ฉันเถอะ”
น้ำเสียงดูเหมือนจะอ่อนโยน ทว่าความจริงแล้วมันกระตุกต่อมความโกรธอย่างรุนแรง
หวางเต๋อฟาหน้าแดง “นี่แก…แกอย่ารังแกคนไม่มีทางสู้”
“รังแกคนไม่มีทางสู้?” เฉินเฟิงยิ้มให้เล็กน้อย “ฉัน แล้วแกจะทำไม?”
โดนเฉินเฟิงเยาะเย้ยทำให้เสียหน้าอีกครั้ง ทว่าหวางเต๋อฟาในเวลานี้ไฟลนก้น เขาทำได้แค่ระเบิดอารมณ์โมโหใส่หยางเทียนกั๋วที่อยู่ด้านข้าง “ประธานหูของพวกแกล่ะ?! เธอจะไม่ลงมาสนใจไยดีหน่อยเลยเหรอไง?”
“ประธานหวาง ประธานหูยังอยู่บนถนนอยู่เลย เธอใกล้จะถึงแล้ว” หยางเที
