ั่งหวางเต๋อฟาจะเป็นคนรับผิดชอบ?
เรื่องกระทบกระเทียบระหว่างรองประธานกรรมการบริษัทจงเสิ้งกับตระกูลหลินตระกูลเล็กๆ ในใจของเขายังคงชั่งใจอยู่
หยางเทียนกั๋วได้แต่เก็บงำความโกรธเคืองไว้ กำลังเตรียมจะพูดปฏิเสธเฉินเฟิง ทันใดนั้น เงาใหญ่ๆ พุงพลุ้ยก็ปรากฏกายอยู่ในสายตาเขาพอดี
“ประธานหวาง ท่านมาได้อย่างไร?” หยางเทียนกั๋วรีบเดินไปต้อนรับทันที ชายวัยกลางคนที่พุงพลุ้ยก็คือหวางเต๋อฟา และเป็นคนที่เหมาโรงแรมจินหม่าในวันนี้ด้วย
“หึ ฉันได้ข่าวว่ามีคนอยากจะเจอฉัน? ใครกัน?” หวางเต๋อฟาไม่ได้มองหยางเทียนกั๋วเต็มตา แต่ส่งเสียงฮึมฮัมอย่างไม่พอใจ พร้อมทั้งเบนสายตาไปทางคนในตระกูลหลิน
ราวกับกลัวว่าถ้าหวางเต๋อฟาโกรธขึ้นมา คนในตระกูลหลินจำนวนไม่น้อยต่างก้มหน้าก้มตาลง
“ทำไม กล้าพูดไม่กล้ายอมรับเหรอไง?” หวางเต๋อฟายิ้มถากถาง น้ำเสียงดูถูกดูแคลนเต็มที่
เขาเตรียมตัวหันหลังกลับ ด้านหลังก็มีเสียงเอ่ยขึ้น “ฉันเอง”
เมื่อได้ยินเสียง ร่างกายของหวางเต๋อฟาสั่นเป็นเจ้าเข้า
เมื่อเขาหันตัวกลับมา สีหน้าดูแทบไม่ได้เมื่อเห็นเฉินเฟิง “แกเองเหรอ?!”
“ทำไม ไม่รู้จักกันแล้วเหรอ?” เฉินเฟิงยิ้มให้ สภาพหวางเต๋อฟาในเวลานี้ เหมือนในวันดูตัววันนั้น เพราะว่าเขาสร้างความทรงจำให้หวางเต๋อฟาเอาไว้มาก
“รู้จัก! ทำไมไม่รู้จัก!” หวางเต๋อฟาได้แต่มองเฉินเฟิงอย่างกินเลือดกินเนื้อ เหมือนว่าโกรธจนอยากจะกลืนเฉินเฟิงลงคอ
“ฉันไม่คิดเลยว่า แกกล้ามาเสนอหน้าให
