้ฉันเห็นในตอนนี้” หวางเต๋อฟาจ้องมองเฉินเฟิงอย่างเยือกเย็น วันนั้นโดนเฉินเฟิงทำให้เสียสติหลุดต่อหน้าทุกคน เป็นการขายหน้าที่สุดในชีวิตของเขา หลังจากวันนั้นแล้ว เขาหาวิธีในการจะตามตัวเฉินเฟิง เพื่อจะได้สั่งสอนเฉินเฟิง แต่ไม่คิดเลยว่า หลังจากวันนั้น เฉินเฟิงก็เหมือนหายวับไปเลย แทบไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย
จนมาถึงวันนี้ ในที่สุดเฉินเฟิงก็มาปรากฏกายต่อหน้าเขา
“แล้วทำไมฉันต้องไม่กล้ามาเสนอหน้าให้แกเห็นด้วย?” รอยยิ้มของเฉินเฟิงยังคงปกติ การที่ไม่มีทีท่าเกรงกลัวเลยมันยิ้งทำให้หวางเต๋อฟาโมโหเดือดดาล
“เล๋ยหู่ เล๋ยป้าว!” หวางเต๋อฟาสีหน้าเย็นเฉียบพร้อมทั้งกวักมือเรียก
“ประธานหวาง” ทางด้านหลัง ก็มีชายหนุ่มกำยำที่ใส่ชุดสูทสีดำพุงพลุ้ยเรียกรับคำสั่ง
“ตัดขามันสองข้างทิ้งซะ!” หวางเต๋อฟากระตุกรอยยิ้ม เขาต้องการสั่งสอนให้เฉินเฟิงยากแก่การลืมเลือน!
“ครับ ประธานหวาง!”
บอดี้การ์ดที่ใส่ชุดสีดำสองตนสายตาจับจ้องพร้อมทั้งเดินมาทางเฉินเฟิงอย่างสงบเสงี่ยม
“ประธานหวาง ไอ้หมอนี่มันเก่งมาก คนของท่านต้องระมัดระวังหน่อย” หยางเทียนกั๋วรีบเข้ามาเตือนอยู่ข้างๆ
“เก่งเหรอ?” หวางเต๋อฟายิ้มให้อย่างเย็นชา “เล๋ยหู่กับเล๋ยป้าวเป็นคนของทีมพิเศษของซิเรียส ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แค่จัดการคนแค่คนเดียว…”
“ผลัก”
“ผลัก”
หวางเต๋อฟายังพูดไม่ทันขาดคำ ร่างกายกำยำของทั้งสองคนก็ลอยละล่องออกไป จากนั้นก็กระแทกชนเข้ากับกำแพงหินอ่อนของโรงแรม
ภา
