ร เพราะโรงแรมจินหม่าเป็นโรงแรมระดับห้าดาวของเมืองจงไห่ เจ้าของของโรงแรมนั้นเป็นอภิมหาเศรษฐีลำดับต้นๆ บางคน ที่ทรัพย์สินมีอยู่เป็นหลายแสนล้าน
ในบรรดาสถานที่ที่จัดอยู่ในระดับสามของเมืองจงไห่นั้น แทบไม่มีใครกล้าเข้ามาก่อเรื่องกับทางโรงแรมจินหม่าเลย
ที่เมื่อครู่หลินเสวียนทำไมถึงทำเสียงอ่อนโยนกับพนักงานเฝ้าประตูทั้งสองคน? เพราะว่ายังคำนึงถึงสถานะของเจ้าของที่อยู่เบื้องหลังของโรมแรมจินหม่านะสิ
แต่ผลลัพธ์ที่ได้จากเฉินเฟิง ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลงไม้ลงมือพนักงานเฝ้าประตูสองคนนั้นผลักจนล้ม
เรื่องพรรค์นี้ มันแตกต่างจากอันธพาลข้างถนนยังไง?
“ไอ้ไง่นี่มันคิดว่าโรงแรมจินหม่าเป็นอะไรไปแล้ว? เป็นที่พักเล็กๆ แถวบ้านนอกหรือยังไง? มาก่อเรื่องที่นี่ เขาไม่กลัวจะโดนคนทำร้ายหรือยังไงกัน?!” หลินโย่วยังคงพูดเยาะเย้ยตลอดเวลา แต่ว่าเซ่หยูนฟางดันพูดด่าทอไม่หยุด
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลินหลันไม่พอใจเล็กน้อย “เซ่หยูนฟาง แกพูดว่าใครเป็นไอ้โง่กัน?!”
“นอกจากไอ้ลูกเขยที่น้ำไหลเข้าสมองนั่นแหละจะมีใครอีก?!” เซ่หยูนฟางที่อดทนกับความโกรธเคืองของหลินหลันเอาไว้เริ่มพูดตอกย้ำ
“ลูกเขยของฉันน้ำเข้าสมองเหรอ? ไร้สาระชัดๆ! ที่ฉันเห็นคนที่น้ำเข้าสมองน่าจะเป็นแกซะมากกว่ามั้ง! หลินหลันยิ้มให้อย่างเย็นชา ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนอื่นพูดว่าเฉินเฟิงน้ำเข้าสมอง เธอก็คงไม่พูดต่อกรอะไร ไม่แน่ เธอยังช่วยพูดให้อีกสองประโยคด้วยซ้ำ ทว่าตอนนี้ ใครมาพูดว
