่าน้ำเข้าสมองเฉินเฟิงแล้วละก็ เธอจะเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วยทันที!”
ทายาทของตระกูลเฉิน น้ำจะเข้าสมองไปได้ยังไงกัน?
“น้ำเข้าสมองของฉันงั้นเหรอ?” เซ่หยูนฟางโมโหสุดๆ พลันรีบพูดกับหลินเซียวเสียน “พ่อ คุณพ่อลองฟังที่หลินหลันพูดสิ? ไอ้ลูกเขยไร้ประโยชน์นั่นมันดันมาก่อเรื่องที่โรงแรมจินหม่า เธอพาลมาบอกว่าน้ำเข้าสมองฉันได้ซะนี่!”
หลินเซียวเสียนได้แต่ขมวดคิ้วไม่พูดไม่จาอะไร เขาก็รู้สึกว่า การแสดงออกของเฉินเฟิงนั้นช่างโง่เง่ามาก เพราะว่าที่นี่คือโรงแรมจินหม่า ไม่ใช่โรงแรมกระจอก การมาก่อเรื่องที่นี่ ผู้บริหารระดับสูงคงต้องบากหน้าเข้ามา พอถึงเวลานั้น ใครก็ไม่สามารถคุ้มครองเฉินเฟิงได้
“เชอะ เซ่หยูนฟาง แกคิดว่าลูกเขยของฉันไม่มีวิธีเรียกร้องความเป็นธรรมกับโรงแรมจินหม่าเหรอ?” หลินหลันเริ่มแสยะยิ้มให้ เพราะว่าเธอเข้าใจดี ว่าทำไมอารมณ์ของเซ่หยูนฟางถึงได้เดือดพล่าน เพราะว่าเซ่หยูนฟางรู้สึกว่า การเสนอหน้าของเฉินเฟิง มันจะพาลให้ตระกูลหลินเข้าไปเกี่ยวพันด้วย เพราะว่าตอนที่เฉินเฟิงมานั้นก็มากับคนในตระกูลหลิน ถ้ามันเป็นเรื่องใหญ่ ตระกูลหลินก็ต้องเข้าไปเกี่ยวพันกับเรื่องนี้ด้วย
“เรียกร้องความยุติธรรมจากโรงแรมจินหม่า?” เซ่หยูนฟางโมโหจนแสยะยิ้ม “หลินหลัน สมองของแกก็น้ำทะลักเข้าไปแล้วหรือยังไง? แกรู้สึกว่า ไอ้ลูกเขยไร้ประโยชน์ของแกจะเรียกร้องความเป็นธรรมจากโรงแรมจินหม่าได้งั้นเชียว?”
“ลูกเขยฉันจะเรียกร้องความเป็