บทที่ 473 การเปลี่ยนแปลงของหวู่เหวินโป๋
จัมโบ้เก๋อ!
ชื่อร้านเขียนตวัดอย่างสวยงามบนแผ่นป้ายสีทองดูอลังการ
ต่อให้คนที่ไม่รู้เรื่องการเขียนพู่กันก็ดูออกได้ไม่ยากว่า คนที่เขียนตัวหนังสือสามตัวนี้ออกมาจะต้องเป็นอาจารย์มีชื่อแน่
จัมโบ้เก๋อร้านนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นร้านขายของเก่าที่ดูมีระดับที่สุดในถนนสายนี้
ต่อให้ยืนดูจากข้างนอก เฉินเฟิงยังรู้สึกได้ถึงออร่าและนัยอันลึกซึ้งของมัน
หวังว่าในจัมโบ้เก๋อจะมีของที่ตัวเองอยากได้ซะทีนะ เฉินเฟิงหรี่ตามอง ก่อนเดินก้าวเท้าไปที่จัมโบ้เก๋อ
แต่พอเขาเดินถึงหน้าประตู กลับโดนมือใหญ่มือหนึ่งกันไว้
“กรุณาหยุดก่อนครับ”
ชายหนุ่มวัยกลางคนสีหน้าเย็นชาตัวแข็งทื่อใส่ชุดรัดแน่นสีดำยืนขวางหน้าประตู เขามองเฉินเฟิงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เฉินเฟิงคิ้วกระตุกเล็กน้อย บนตัวผู้ชายวัยกลางคนคนนี้…มีรังสีของจอมยุทธ์อยู่?
แถม… ระดับดูไม่น้อยเลย
“ทำไมห้ามเข้าไปล่ะครับ?” เฉินเฟิงหรี่ตาถาม ผู้ชายวัยกลางคนคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนของจัมโบ้เก๋อ เขาเหมือนเป็นการ์ดของคุณชายตระกูลสูงมากกว่า
“เพราะคุณหนูและคุณชายบ้านผมอยู่ด้านใน พวกเขาออกมาก่อน คุณถึงจะเข้าไปได้ครับ” ผู้ชายวัยกลางคนพูดเสียงเรียบ แต่ในน้ำเสียงเรียบนั้นกลับแฝงคำสั่งให้ปฏิบัติตามอย่างไม่มีเงื่อนไขไว้
“ถ้าผมจะเข้าไปให้ได้ล่ะ?” เฉินเฟิงถามเสียงเรียบ
ผู้ชายวัยกลางคนมีสีหน้าเย็นชาทันที: “คุณจะลองดูก็ได้!”
“เหอะเหอะ”
เฉินเฟิงยิ้มเ