หอะๆ ตั้งท่าจะเดินเข้าไป
พอเห็นเฉินเฟิงทำท่าจะพุ่งเข้าไปจริงๆ สีหน้าจอมยุทธ์วัยกลางคนเย็นฉับพลัน เขาแค่นเสียงหึ มือใหญ่ที่ยื่นมาเบื้องหน้าเบี่ยงข้างเป็นเชิงขวาง เตรียมฟันลงไปที่หน้าอกเฉินเฟิง
ฝ่ามือนี้เขาใช้แรงไม่ถึงหนึ่งในสิบ
แต่ถึงจะเป็นแรงไม่ถึงหนึ่งใส่สิบ แต่ถ้าฟันลงไปที่ตัวคนธรรมดา อย่างน้อยก็ทำคนๆนั้นกระดูกหน้าอกหักได้
จอมยุทธ์วัยกลางคนยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาฟันฝ่ามือนี้ลงไป อย่างน้อยก็ทำเฉินเฟิงกระอักเลือดกระเด็นออกไปแน่
ความคิดยังไม่ทันจบ ฝ่ามือก็ฟาดลงไปที่หน้าอกเฉินเฟิง
แต่กลับไม่มีภาพที่คาดว่าจะเห็นเฉินเฟิงกระอักเลือดลอยกระเด็นไปให้เห็น เขากลับเห็นแค่เฉินเฟิงเดินช้าๆเข้าไปในจัมโบ้เก๋ออย่างสบายๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ยิ้มเย็นมุมปากของจอมยุทธ์วัยกลางคนแข็งค้าง แววตาฉายแววเหลือเชื่อออกมา
เขารู้สึกได้ว่า ในตอนที่ฝ่ามือเขาฟาดลงไปที่ตัวเฉินเฟิง มันเหมือนไปทำให้เฉินเฟิงคันยุบยิบ และไม่ได้สร้างปัญหาอย่างอื่นให้เฉินเฟิงเลย
นี่มัน…
ในตอนที่จอมยุทธ์วัยกลางคนกำลังครุ่นคิดว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น เฉินเฟิงก็ก้าวเท้าเข้าไปในจัมโบ๋เก๋อแล้ว
ตอนนี้ในจัมโบ้เก๋อที่ใหญ่โตมีคนไม่เท่าไหร่ นอกจากพนักงานไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีแขกคนอื่นอีก
พนักงานมองเฉินเฟิงอย่างฉงน ไม่เข้าใจว่าเฉินเฟิงฝ่าด่านจอมยุทธ์วัยกลางคนเข้ามาได้ยังไง
“คุณผู้ชายครับ สนใจสินค้าอะไรหรอคร
