ากคนตาย การได้เวียนว่ายเพราะฉะนี้ถือเป็นบุญฟ้าลิขิตใครเล่าจะหลบหลีกได้?
หรือว่าเฉินซิ่นอันผู้นี้ยังมีหนทางอื่น จะฟื้นคืนชีพได้อีกงั้นหรือ?
“น่าสนใจ”
ลวี่หยางยิ้ม แล้วกลับไม่ถือคติปิดบัง ลอยคำถามออกไปตรงๆ:“สหายตั้งใจลวงข้า ย่อมมีความลับอยู่หรือไม่ หากไม่เป็นการรบกวน ขอแบ่งปันให้ข้าฟังสักหน่อยไม่ได้หรือ?”
คำนี้เพียงเอ่ย เสียงของเฉินซิ่นอันถึงกับหยุดไปชั่วครู่
ในพริบตา เขาคิดคำตอบขึ้นได้แล้ว ทว่ายังไม่ทันเอ่ย ดวงตาก็มืดครึ้มลง สติเริ่มเลือนราง
“คิดจะค้นวิญญาณข้ารึ?”
แรกเริ่มเฉินซิ่นอันยังสงบนิ่ง รีบยึดมั่นหนึ่งในวิชาเทพปกป้องจิตใจของตน กระทั่งยังเตรียมปลอมความทรงจำไว้ลวงลวี่หยาง
แต่เพียงวินาทีถัดมา สีหน้าของเขาก็แข็งค้าง
เพราะเขาเห็นร่างทองคำตระหง่านตระการ สูงตระหง่านเหนือฟ้าดิน ดุดันไร้ผู้ต้าน กระแทกเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา กดทับจนวิชาเทพทั้งปวงดับสิ้น!
“ฐานะ!?”
เป็นไปได้อย่างไร!
ในฐานะศิษย์สายตรงของนิกายศักดิ์สิทธิ์เฉินซิ่นอันย่อมมองออก และลวี่หยางกลับใช้วิชาจอมปราชญ์ขโมยสวรรค์บีบด้วยพลังฐานะ ไม่คิดจะให้โอกาสแม้แต่น้อย
“ว่ามา เจ้ากำลังคิดวางแผนสิ่งใด?”
ลวี่หยางหัวเราะเบาๆ กุมทะเลแห่งจิตสำนึกของเฉินซิ่นอันไว้โดยง่าย ไม่นานก็สกัดสายธารความทรงจำออกมาเป็นข้อมูลที่เขาต้องการ
ถัดมา ปากของเฉินซิ่นอันขยับขึ้นโดยไร้การควบคุม เอ่ยว่า “ข้าได้บำเพ็ญหนึ่งในมหาวิชาเทพชื่อว่าเคล็ดไหมสวรรค์เห็