งมั่นใจเต็มอก ที่จริงคำนี้ต่างหากเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของเธอในวันนี้
งานวันเกิดคุณตาหลินน่ะไปไม่ไปมันไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือ สามารถเป็นโอกาสดีให้เฉินเฟิงคืนดีกับเสี้ยเมิ่งเหยาได้
งานเลี้ยงวันเกิดพรุ่งนี้ ขอเพียงเฉินเฟิงไป เธอก็จะมีหนทางกล่อมให้เฉินเฟิงคืนดีกับเสี้ยเมิ่งเหยา
“หนูคิดดูก่อนละกัน” เสี้ยเมิ่งเหยานวดขมับอย่างเหนื่อยใจ ต้องยอมรับจริงๆว่า สิ่งที่หลินหลันพูดเป็นทางเดียวในตอนนี้ที่จะไม่ทำให้คุณตาหลินโกรธ
ขอแค่พรุ่งนี้เธอพาเฉินเฟิงไป ให้คุณตาได้เจอเฉินเฟิง งั้นเรื่องไม่พอใจระหว่างตระกูลเสี้ยกับคุณตาหลินก่อนหน้านี้ก็จะถือว่าหายกัน
เพียงแต่ว่า ความสัมพันธ์ของเธอกับเฉินเฟิงในตอนนี้…
“เมิ่งเหยา เรื่องนี้ให้แม่จัดการเถอะ พรุ่งนี้แม่จะพาเฉินเฟิงไปไห้ได้แน่นอน” เหมือนมองออกว่าเสี้ยเมิ่งเหยาลำบากใจ หลินหลันเลยเอ่ยปากขึ้น
เสี้ยเมิ่งเหยาถอนหายใจไม่ได้พูดอะไร แต่ท่าทางแบบนี้ของเธอเท่ากับเห็นด้วยกับหลินหลันทางอ้อม
ตอนบ่ายเฉินเฟิงได้เจอหลินหลันที่หน้าบริษัทอีกครั้ง
พอเจอ หลินหลันก็วิ่งเข้าหาเขาอย่างดีใจ
“เลิกงานแล้วหรอ?” หลินหลันถามอย่างเป็นกันเอง
“อืม” เฉินเฟิงรับคำเสียงเบา ความเป็นกันเองของหลินหลันที่มีกะทันหันนี่เขาไม่ชินเอาซะเลย
“คืออย่างนี้นะ เฉินเฟิง พรุ่งนี้คุณตาของเมิ่งเหยาจะจัดงานวันเกิดที่โรงแรมจินหม่า แม่อยากให้เราไปเป็นเพื่อนเมิ่งเหยาหน่อย” หลินหลันพูดเปิดอกเลย
“คุณตาของเมิ่
