ือเปล่าไม่ได้หรอก
ดังนั้นต้องหาของขวัญไปด้วย
ส่วนจะเป็นของขวัญอะไรนั้น เฉินเฟิงคิดไว้ในใจแล้ว อันดับแรก ของขวัญห้ามราคาแพงมาก ถ้าแพงมากเกินไป จะดูเกินหน้าเกินตาคนอื่นในตระกูลหลิน และยังไม่เหมาะกับฐานะลูกเขยแต่งเข้าบ้านเมียอย่างเขาด้วย
แต่จะราคาถูกมากไปก็ไม่ได้ ถ้าของขวัญราคาถูกมากไป คงส่งผลกระทบต่อทัศนคติของคุณตาหลินที่มีต่อเขาแน่ คนอื่นในตระกูลหลินก็จะดูถูกเขา สุดท้ายคนที่จะขายหน้าที่สุดคือเสี้ยเมิ่งเหยา
ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือ เลือกของขวัญที่ดูดีและถูกใจคุณตาหลินไปมอบให้ในงานวันเกิดนี่แหละ
พอเอารถไปจอดที่จอดรถหน้าตลาดของเก่า เฉินเฟิงก็ลงจากรถ เดินเข้าไปในซอยของเก่า
ถึงในใจจะพอคิดไว้คร่าวๆแล้ว แต่จะให้อะไรดีนั้นเฉินเฟิงเองก็ยังไม่มีไอเดียเลย
สำหรับหลินเซียวเสียน เฉินเฟิงไม่ค่อยรู้จักเขาเท่าไหร่ เขาไม่รู้ว่าปกติคุณตาหลินมีความชอบอะไร สิ่งเดียวที่เขารู้คือ คุณตาหลินเป็นนักธุรกิจ และยังสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยมือเปล่าด้วย
คนแบบนี้จะชอบอะไรนะ เฉินเฟิงไม่มีไอเดียเลย เลยทำให้เข้าไปหลายร้านแล้วยังไม่ได้อะไรติดมือมาเลย
เขาถอนหายใจยาว และเบนสายตาไปที่ห้างเล็กประมาณสามชั้นที่สูงราวสิบเมตร
