ล่อถามหยั่งเชิง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เขากลับคาดหวังให้หลี่สื้อผิงเป็นฝ่ายแก้แค้นเฉินเฟิง หากเป็นเมื่อก่อน เขาไม่มีวันมีความคิดแบบนี้ แต่ตอนนี้ เขากลับอยากให้หลี่สื้อผิงมาหาเรื่อง
“แน่นอน” เฉินเฟิงพยักหน้าเบาๆ หลี่เล่อตะลึงงัน
“แต่ต้องน้ำเข้าสมองเขาก่อน”
เฉินเฟิงยิ้มแล้วพูดเสริม เป็นจริงตามนั้น ถ้าน้ำเข้าสมองหลี่สื้อผิง เขาก็จะมาแก้แค้นจริงๆ แต่ความเป็นไปได้นี้ น้อยเสียกว่าถูกรางวัลห้าล้านหยวนเสียอีก
“หวังว่าน้ำจะเข้าสมองเขานะครับ” หลี่เล่อถอนหายใจด้วยความผิดหวัง หลี่สื้อผิงไม่ใช่คนโง่ จากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ต่อให้เขาตาบอด ก็คงจะดูออกว่า เฉินเฟิงไม่ใช่คนธรรมดา
กว่าหวางซือหยวนจะตื่นนอนก็สิบโมงกว่าแล้ว ตอนที่เธอเพิ่งตื่นขึ้นมานั้น รู้สึกว่าร่างกายปวดเมื่อยไปหมด
โดยเฉพาะส่วนล่างของตนเอง รู้สึกปวดเมื่อยเป็นอย่างมาก
“เมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” หวางซือหยวนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอจำได้เพียงอย่างเดียวว่าหลี่สื้อผิงยื่นไวน์แดงให้เธอ หลังจากดื่มไวน์แดงลงไปแล้วนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง เธอกลับจำไม่ได้เลย
ทว่าเรื่องจำไม่ได้ก็ส่วนเรื่องจำไม่ได้ ความปวดเมื่อยตรงร่างกายท่อนล่างของเธอ กลับเป็นความจริง
สำหรับผู้หญิงที่เคยมีประสบการณ์ด้านนั้นมาก่อน เธอรู้ดีว่า ความปวดเมื่อยนี้เกิดจากอะไร
แต่อาศัยหลี่สื้อผิงเพียงคนเดียว เกรงว่าคงจะไม่ได้！
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สีหน้าของหวางซือหยวนเปลี่ยนไปใน
