งจริงๆ หลี่อี้จะนอนกับหวางซือหยวน หลังจากที่ซงเต่าเฟิงออกไป
สิ่งที่เขาทำไม่เห็นตนเป็นผู้ชายเลย！
“นอนแล้วยังไง?” หลี่อี้หัวเราะในลำคอ เหมือนไม่เห็นหลี่สื้อผิงอยู่ในสายตา
“แก…..” หลี่สื้อผิงโมโหพุ่งตัวเข้าไปจับคอเสื้อของหลี่อี้ เขากำลังจะต่อยหลี่อี้ แต่เมื่อสบตากับสายตาเย็นยะเยือกของหลี่อี้แล้วนั้น หลี่สื้อผิงกลับยอมแพ้
“ปล่อย”
หลี่อี้มองหลี่สื้อผิงด้วยสีหน้าเย็นชา
ถึงแม้แววตาของเขายังคงมีความโกรธ แต่มือของหลี่สื้อผิงกลับปล่อยลงมา
“กูให้มึงเพิ่มอีกห้าแสนหยวน！”
“บอกกับที่คุณชายซงเต่าให้หนึ่งล้านหยวน รวมเป็นหนึ่งล้านห้าแสนหยวน ราคานี้ เพียงพอที่จะได้นอนกับดาราระดับสองแล้ว มึงอย่าโลภมากนักเลย！”หลี่อี้หัวเราะในลำคอ สำหรับคนขี้แพ้อย่างหลี่สื้อผิง การใช้ไม้แข็งรวมกับไม้อ่อนเป็นวิธีที่ดีที่สุด ทำให้มันรู้สึกกลัวก่อน แล้วค่อยให้มันได้รับผลประโยชน์ แค่นี้มันก็ยอมศิโรราบแล้ว
เป็นไปตามที่หลี่อี้คิดเอาไว้ หลังจากหลี่อี้พูดออกไป สีหน้าของหลี่สื้อผิงดูหดหู่ลงมา มือที่จับคอเสื้อของหลี่อี้เอาไว้ก็ปล่อยอย่างหมดแรง
“หึ เดี๋ยวกูโอนเงินเข้าบัญชีมึงเอง” หลี่อี้หัวเราะในลำคอ ตามด้วย เขาหันไมองหลี่สื้อผิงด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วพูดขึ้น：”อีกเรื่องหนึ่ง กูขอเตือนอะไรมึงหน่อย กูอัดคลิปวิดีโอเอาไว้ ถ้ามึงไม่อยากให้คนอื่นกันจนทั่วว่ามึงถูกสวมเขา มึงก็ช่วยทำตัวดีๆหน่อย！”
หลังจากพูดจบ หลี่อี้เดินไปโดยไม่หันกลับมาอีก
