บทที่ 466 คืนละหนึ่งล้านหยวน
สายตาของเขามองต่ำลงไป ช่วงเอวอรชรที่แสนยั่วยวนของหวางซือหยวนอยู่ในสายตา
ลงมาจากเอวบางอรชรนั้น คือเรียวขายาวสวย เรียวขายาวสวยทั้งสองข้างเผยความขาวกระจ่างใสดุจหิมะ ราวกับเป็นหยกขาว ที่ดึงดูดสายตาของซงเต่าเฟิง
ไม่มีใครรู้ ซงเต่าเฟิงเป็นคนชื่นชอบเรียวขาสวย
อาจจะเป็นเพราะร่างกายที่ค่อนข้างเตี้ยของเขา ทำให้ซงเต่าเฟิงไม่สามารถทนต่อเรียวขาสวยได้แม้แต่น้อย
ในประเทศญี่ปุ่น ดาราสาวที่มีเรียวขายาวสวย ล้วนไม่พ้นน้ำมือของเขา
เรียวขาสวยของหวางซือหยวนที่อยู่ตรงหน้า ดึงดูดสายตาของเขาเสียยิ่งกว่าดาราสาวในญี่ปุ่น
ถ้าสามารถเอาเรียวขาสวยคู่นี้มาพาดเอาไว้บนบ่าอย่างบ้าคลั่งนั้น……
ซงเต่งเฟิงกลืนน้ำลายลงคอ ท้องน้อยของเขาร้อนขึ้นมา
เวลานี้ หลี่สื้อผิงยังคงพูดไม่หยุด เขาไม่ทันได้สังเกตเห็น สายตาของซงเต่าเฟิงที่มองไปทางหวางซือหยวน เต็มไปด้วยความลามก
“พอได้แล้ว ออกไปเถอะ”
ทันใดนั้นเอง ซงเต่าเฟิงผายมือขึ้น พูดแทรกหลี่สื้อผิง
ถูกซงเต่าเฟิงพูดขัดขึ้นมา ทำให้สีหน้าของหลี่สื้อผิงตกตะลึงเล็กน้อย แววตาของเขาเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมา นึกว่าตนเองพูดอะไรผิด แล้วทำให้ซงเต่าเฟิงไม่พอใจ
“ออกไปเถอะ คุณชายซงเต่าพอจะเข้าใจแล้วว่าเฉินเฟิงเป็นยังไง” เวลานี้ หลี่อี้ยืนขึ้นมา เขาที่เป็นสุนัขรับใช้ของซงเต่าเฟิง เขาดูออกอยู่แล้ว เวลานี้ซงเต่าเฟิงไม่ได้สนใจในตัวหลี่สื้อผิงแม้แต่น้อย
“ครับ พี่อี้” ถึงแม
