อย่างว่ากับหวางซือหยวน หลังจากที่เห็นข้อความของหลี่อี้ ความต้องการในตัวของหลี่สื้อผิง ก็หายวับไปในพริบตา
เขารีบใส่กางเกง เดินออกไปจากห้อง ไปตรงมุมทางเดิน
“พี่อี้ พี่เรียกผม…..”
“คุณชายซงเต่าชอบแฟนของนาย” ไม่รอให้หลี่สื้อผิงพูดจบ หลี่อี้พูดขัดหลี่สื้อผิง เขาพูดออกไปตามตรง
“ห๊า?！”หลี่สื้อผิงตกใจทันที ตีให้ตายเขาก็คิดไม่ถึง หลี่อี้ตามเขาออกมาเพราะเรื่องแบบนี้
“ให้นายหนึ่งล้านหยวน คืนนี้ให้แฟนของนายนอนกับคุณชายซงเต่าหนึ่งคืน” หลี่อี้พูดโดยไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย สำหรับคนอย่างหลี่สื้อผิง แค่ทำให้ตกใจก็เพียงพอแล้ว แต่เพื่อป้องกันเอาไว้ก่อน เขาจึงเสนอราคาหนึ่งล้านหยวน
“พี่อี้ คนอย่างคุณชายซงเต่าต้องการผู้หญิงแบบไหนก็หาได้ทั้งนั้น ทำไมต้องเป็นซือหยวน…..” เวลานี้ หลี่สื้อผิงแทบจะร้องไห้ ไม่ว่าจะพูดอย่างไร เขาก็เป็นผู้ชาย หลี่อี้พูดต่อหน้าเขา บอกให้เขาเอาผู้หญิงของตนเองออกมา ให้เธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่น เขาจะทนได้อย่างไร
“หึ คุณชายซงเต่าชอบแฟนของแก ถือเป็นวาสนาของแกแล้ว！”
“แกอย่าลำพองตัว！”หลี่อี้หัวเราะในลำคอ ในเมื่อไม้อ่อนไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้แข็ง
“พี่อี้……” สีหน้าของหลี่สื้อผิงเปลี่ยนไปมา หลี่อี้กำลังข่มขู่อย่างชัดเจน
“คุณชายซงเต่ามีฐานะยังไงแกน่าจะรู้ ถ้าเขาอยากนอนกับผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องทำให้ยุ่งยากขนาดนี้ ที่กูบอกมึงสักคำเนี่ย เป็นเพราะให้เกียรติมึง…..”
“แต่ดูจากตอนนี้แล้ว เหมือน
