มึงไม่ให้เกียรติกูเลย” หลี่อี้หัวเราะในลำคอแล้วพูดขึ้น
“พี่อี้ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น เพียงแต่ ซือหยวนเธอไม่มีวันยอมนอนกับคุณชายซงเต่า…..” หลี่สื้อผิงรีบอธิบาย เขารู้จักหวางซือหยวนเป็นอย่างดี ถึงแม้หวางซือหยวนจะเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน แต่เธอก็มีหลักการของตนเองเช่นเดียวกัน
คนอย่างซงเต่าเฟิง ต่อให้มีมูลค่านับล้านล้านหยวน หวางซือหยวนไม่มีทางนอนด้วยเด็ดขาด
หุ่นและหน้าตาของซงเต่าเฟิง มองไม่ได้จริงๆ
เอาคำพูดของหวางซือหยวนมาพูด การนอนกับผู้ชายแบบนี้ เธอรู้สึกรังเกียจ
“เรื่องนี้แกวางใจ ฉันมีวิธี” หลี่อี้เดาได้แต่แรกแล้วว่าหลี่สื้อผิงต้องพูดแบบนี้ เขาจึงกระตุกยิ้มแล้วหยิบยาสีขาวออกมาหนึ่งเม็ด
“นี่เป็นยาสวรรค์ที่ฉันซื้อมาจากตลาดมืด เดี๋ยวแกหาโอกาสใส่ยาสวรรค์นี้ลงไปในเหล้า แล้วให้แฟนของแกดื่มซะ”
หลี่สื้อผิงไม่ได้รับยามาทันที แต่เขากลับถามด้วยความลังเล ：“พี่อี้ ยาสวรรค์เม็ดนี้เอาไว้ใช้ทำอะไร”
“ปลุกเซ็กส์” หลี่อี้พูดเสียงเรียบ “หลังจากกินยานี้ลงไป แฟนของนายจะความจำเสื่อมชั่วคราว เธอจะจำเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ได้”
“ดังนั้น ขอแค่แกไม่พูด เธอจะไม่มีวันรู้ว่า เธอเคยนอนกับคุณชายซงเต่า”
หลี่อี้เหมือนกับปีศาจเลย ค่อยๆก้าวล้ำมายังเส้นความคิดของหลี่สื้อผิง
