ด้เก็บ
ถึงแม้ว่าหวังเปียวมือจะขาดไปหนึ่งข้าง แต่ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะใช้อีกมือหนึ่งยิงปืนได้นี่
“วางใจได้เลย เขาไม่ยิงหรอก” ราวกับรู้ว่าในใจของหลี่เล่อกำลังคิดอะไรอยู่ เฉินเฟิงยิ้มให้แล้วเอ่ยปากพูด
สามารถมองออกได้ว่า หวังเปียวเป็นคนฉลาด
แน่นอนว่า ถ้าเขาไม่ฉลาด เฉินเฟิงก็มีวิธีการอีกเป็นหมื่น ก่อนที่เขาจะใช้ปืนด้วยซ้ำ เพื่อการชดใช้การที่ตนเองทำตัวไม่ฉลาดนะสิ
“อืม” หลี่เล่อพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็เบนสายตาไปทางหวังเปียว ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของเฉินเฟิงจะเป็นมั่นเป็นเหมาะก็ตาม แต่เขาก็ยังต้องระแวดระวังหวังเปียวอยู่ดี
ไม่กลัวคำว่าถ้าที่คาดการณ์ได้ แค่กลัวคำว่าถ้าที่อยู่นอกเหนือการคาดการณ์เท่านั้น
ปืน อยู่ในมือหวังเปียว
แต่คำพูดที่เฉินเฟิงพูดออกมา หวังเปียว ไม่กล้าใช้ปืนยิง
ไม่ใช่ไม่ยอมยิง ไม่กล้าต่างหาก!
ความจริงแล้วตอนที่เฉินเฟิงกำลังพูดประโยคว่าเขาไม่ยิงตอนนั้นออกมา ความหวังลมๆ แล้งๆ ฟางเส้นสุดท้าย ต่างมลายหายไปทันที
ไม่ใช่เพราะว่าอย่างอื่น เพราะว่าเฉินเฟิงรู้ทั้งรู้ว่าในมือเขามือปืนถืออยู่ แล้วยังหลับตา เอนหลังนอนบนเก้าอี้อย่างสบายอกสบายใจเนี่ยสิ…
ถ้าเฉินเฟิงไม่ลงมือ เขาก็ไม่กล้ายิง
วิลล่าตุงกงตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของโรงแรมนอกเมืองด้านตะวันตกของหงเฉียวของเมืองจงไห่ เป็นแบบพิมพ์เขียวที่มีสถาปัตยกรรมจำลองมาจากทางอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี สเปนเอามาผสมกัน และเป็นกลุ่มชุมชนของเศรษฐีที่มีช
