น แต่ว่าฐานะของเขาก็เห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดา ไม่งั้นก็คงไม่ออกมาแสดงตัว จนทำให้บรรยากาศอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้อง
“คุณเฉินเฟิง หลี่อี้บอกว่า ฐานจะของคุณก่อนหน้านี้ เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านเหรอ?”
ซงเต่าเฟิงหรี่ตามองออกครั้ง สายตาของเขานั้น ฉายแววความกระแทกกระทั้นเอาไว้แวบหนึ่ง
สีหน้าแขกเหรื่อที่อยู่ในสถานการณ์นั้น สีหน้าแปรเปลี่ยนแปลกประหลาดขึ้นมาแทน ซงเต่าเฟิงทำแบบนี้…กำลังหาเรื่องเฉินเฟิงอยู่ เรื่องที่ไม่ควรพูดแต่กลับเจาะจงถกเรื่องนั้นขึ้นมาพูดซะนี่
เดิมทีทุกคนต่างคิดว่า เฉินเฟิงจะตอบคำถามนี้อย่างไม่ค่อยเต็มใจ ใครจะไปรู้ว่าเฉินเฟิงนั้นยิ้มให้เล็กน้อย จากนั้นก็ตอบไปตรงๆ เลย
“ไม่ผิดหรอก ฐานะของฉันก่อนหน้านี้ เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านจริงๆ”
สีหน้าของซงเต่าเฟิงตะลึง ราวกลับไม่คิดว่าเฉินเฟิงจะยอมรับตรงๆ เลย
ทว่าไม่นานนัก เขาก็เริ่มหาหัวข้ออื่นขึ้นมาพูด “คุณเฉินเฟิง คุณน่าจะมองออกว่า ซงเต่าเป็นคนญี่ปุ่น ดังนั้นเรื่องวัฒนธรรมของประเทศหวานั้นไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ ฟังจากที่พวกเขาพูดมานั้น ในประเทศหวา การเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงนั้นไม่ค่อยเห็นสักเท่าไหร่…”
“พวกเขาพูดถูก ในประเทศหวา การเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงนั้นไม่ค่อยเห็นสักเท่าไหร่”
ไม่ทันรอให้ซงเต่าเฟิงพูดจบ เฉินเฟิงก็พูดเติมคำพูดที่กำลังหาเรื่องของซงเต่าเฟิงซะงั้น
ซงเต่าเฟิงถูกตอกหน้าจนทำอะไรไม่ถูกอีกครั้ง สำหรับเขาแล
