้ว ในฐานะที่เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงนั้น เพราะว่านั่นน่าจะเป็นรอยแผลเป็นของเฉินเฟิงแล้ว คนธรรมดาทั่วไป การถูกคนอื่นๆ เริ่มเน้นย้ำบาดแผลนั้นต่อหน้าทุกคนขึ้นมาอีกครั้ง พฤติกรรมของเขาไม่ใช่ว่าต้องโกรธเคืองหรือว่ารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองไม่ใช่เหรอ?
แต่พอมาเป็นเฉินเฟิงนั้น ความรู้สึกเช่นนี้ก็จะไม่น่าจะเห็นได้?
อีกอย่างเมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฟิงแล้ว เหมือนว่าจะพูดตรงๆหรือนี่?
“ถึงแม้ว่าคุณเฉินเฟิงทราบว่าการเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านนั้นในประเทศหวาเหมือนไม่ค่อยได้รับความเห็นชอบสักเท่าไหร่ ทำไมคุณเฉินเฟิงไปเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านล่ะ?” ซงเต่าเฟิงถามไถ่ต่อ เหมือนว่าเป็นการถามจนอยากจะรู้ให้ได้
“เพราะว่าความรัก” เฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย
“ความรักเหรอ?” น้ำเสียงของซงเต่าเฟิง ถึงแม้ว่าไม่คิดว่าเฉินเฟิงจะตอบคำถามเช่นนี้
“คุณยังมีอะไรต้องการถามต่อไหม?”
เฉินเฟิงมองมาที่ซงเต่าเฟิงอยู่แวบหนึ่ง ที่ซงเต่าเฟิงตั้งใจจงใจถามเขานั้น อาจเป็นเพราะว่าหลี่อี้มาเป่าหูให้เขาฟังก่อนหน้านี้ หรือเป็นเพราะว่าซงเต่าเฟิงต้องการหาวิธีให้ฉู่ชีงฉือ ดังนั้นเลยตั้งแง่ว่าเขาเป็นศัตรู
“ไม่มีแล้ว” ซงเต่าเฟิงส่ายหน้าไปมา แล้วยิ้มพร้อมกับถามกลับ “คุณเฉินเฟิง คุณนี่ช่างน่าสนใจมาก ฉันรู้สึกว่าพวกเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน”
“เพื่อนเหรอ?” เฉินเฟิงยิ้มให้อย่างหยอกล้อ “ถ้าคุณรู้ฐานะที่แท้จริงของผม เกรงว่าคุณคงเสียใจที่พูดคำนี้อ
