ี่จริงใจ ทว่าเขาในเวลานี้ ก็เหมือนปลาที่รอความตายอยู่บนเขียงเท่านั้นเอง เรื่องที่ชื่อเสียงโด่งดังนั้น ไม่สามารถรับได้จริงๆ
“ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้าน?” ฉู่ยี่เฟยตะลึง พลางเอ่ยถาม “คุณเฉินเฟิงหย่ากับคุณเสี้ยแล้วไม่ใช่เหรอ?”
สำหรับตระกูลฉู่นั้น การที่อยากจะรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเฉินเฟิงกับเสี้ยเมิ่งเหยา นั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
“ฉันหย่ากับเมิ่งเหยาแล้ว แต่ว่าในใจของฉันนั้น เธอก็คงยังเป็นภรรยาของผมเช่นเดิม” เฉินเฟิงเน้นย้ำทีละคำ
“คุณเฉินช่างซื่อสัตย์กับคุณเสี้ยจริงๆ คุณเสี้ยสามารถหาลูกเขยที่ดีเช่นคุณเฉินเฟิงนั้น ก็ถือว่าชีวิตนี้สมบูรณ์แบบมีความสุขมากแล้ว” ฉู่ยี่เฟยพูดโดยภาพรวม เดิมเขาคิดว่า เฉินเฟิงไปที่เมืองชางโจวไปเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้าน ก็เพื่อให้ตระกูลเฉินยอมปล่อยวางในการคุ้มกันเขา แต่ในเวลานี้ เฉินเฟิงนั้นมีความเกรงกลัวจนต้องทำเพื่อเสี้ยเมิ่งเหยาถึงได้แต่งเข้าไปอยู่ในตระกูลเสี้ย
