กัน?
มีคนต่างอิจฉาทั้งจงเกลียดจงชังเฉินเฟิง และก็ยังมีคนที่ดวงตาจับจ้องไปที่ของขวัญที่อยู่ในมือฉู่ชีงฉือ คนเหล่านี้ต่างให้ความสนใจ ว่าเฉินเฟิงจะส่งของขวัญมีค่ามากมายอะไรให้กับฉู่ชีงฉือ
ฉู่ชีงฉือเองก็ไม่ทำให้คนรอนาน เธอรีบแกะห่อของขวัญทันที
หลายวินาทีต่อมา กำไลข้อมือหยกสีเขียวที่ส่องประกายอันอบอุ่นก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน
เมื่อเห็นว่าเป็นกำไลหยกที่แสนจะธรรมดา สายตาทุกคนต่างประหลาดใจ
ไอ้ไร้ประโยชน์นี้ ส่งของขวัญไม่ทันสมัยให้ฉู่ชีงฉืองั้นเหรอ?
ราคากำไลหยกอันนี้ เกรงว่าจะไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ?
ของขวัญที่ราคาไม่ถึงหนึ่งหมื่น ลูกเขยคนนี้ทำไมปล่อยให้หลุดมือไปได้นะ?
เดิมทีมีคนจำนวนไม่น้อยที่อิจฉาริษยาทั้งจงเกลียดจงชัง แต่ว่าเมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงส่งของขวัญให้แล้ว คนเหล่านี้กลับเกิดอาการดีใจขึ้นมาดื้อๆ
ส่งของขวัญแบบนี้ให้ฉู่ชีงฉือ ฉู่ชีงฉือรับไว้ก็ประหลาดแล้ว
ท่ามกลางที่ทุกคนคิดว่าฉู่ชีงฉือจะหาข้ออ้างแล้วคืนของขวัญคืนเฉินเฟิงนั้น สีหน้าของฉู่ชีงฉือยิ้มแย้มแจ่มใส “ขอบคุณพี่เฟิง ฉันชอบกำไลของคุณมาก”
พูดจบ ในเวลานั้นฉู่ชีงฉือก็ถอดกำไลหยกสีเขียวที่มีราคาสามสิบล้านที่ตนเองใส่ไว้ตั้งแต่แรกออกจากข้อมือ จากนั้นก็ใส่กำไลหยกมรกตแทน
ภาพนั้น อีกนิดดวงตาของคนที่อยู่ในงานก็จะหลุดออกจากเบ้าตาแล้ว
ขนาดเฉินเฟิงเอง ก็ยังรู้สึกแปลกใจเลย กับการกระทำของฉู่ชีงฉือ
ไม่นาน เฉินเฟิงก็กลับมาตั้งสติได้ พลางยิ้มและพูดขึ้นว่า “ช
